WEBVTT 00:00.100 --> 00:15.100 ..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏.:: www.ZarFilm.com ::. 00:25.608 --> 00:27.402 ممنونم 00:28.987 --> 00:32.991 ممنونم. خیلی ممنون 00:34.200 --> 00:36.202 دمتون گرم 00:38.163 --> 00:42.709 خب، من که عالیم. امم 00:42.792 --> 00:44.419 همه چی عالیه 00:44.502 --> 00:47.255 میدونید، اولش یه کم شک داشتم 00:47.338 --> 00:51.342 وقتی گفت که می‌خواد دوباره همه چیز رو عالی کنه 00:51.426 --> 00:54.304 ولی واو، اصلاً فکر نمی‌کردم این‌قدر قرار باشه عالی بشه 00:54.387 --> 00:58.892 یعنی هر روز آدم با خودش میگه مگه از این عالی‌تر هم میشه؟ 01:01.144 --> 01:04.022 همین‌طور قراره عالی‌تر بشه 01:04.105 --> 01:07.734 با این حُقه‌بازِ جامعه‌ستیز 01:07.817 --> 01:10.779 شاهِ دلقک و رفقاش 01:10.862 --> 01:15.366 اون میلیاردرِ اوتیستیکِ تکنو-فاشیست 01:15.450 --> 01:16.534 و یه جوری، بالاخره 01:16.618 --> 01:18.745 تونست یه نازیِ یهودیِ واقعی پیدا کنه 01:18.828 --> 01:21.081 واسه معاونتِ ستاد 01:23.041 --> 01:25.919 یارو واقعاً استعداد‌یابِ خوبیه 01:29.964 --> 01:31.132 و طرفداراش 01:31.216 --> 01:33.593 یعنی یه ارتش از آدم‌فروش 01:33.676 --> 01:38.014 و پادو و کلاهبردار و همدست 01:38.098 --> 01:42.060 نِردایِ عقده‌ایِ نفرت‌پراکن 01:44.604 --> 01:48.108 ناسیونالیستای سفیدپوست و اسکلایِ کریپتو 01:48.191 --> 01:51.569 فاشیستایِ مسیحیِ دیوونه 01:51.653 --> 01:53.446 آره، میدونید، بعدش هم حدود 01:53.530 --> 01:55.949 میلیون نفر هستن که تصمیم گرفتن ۵۰ 01:56.032 --> 02:00.078 فقط از پسره خوشم میاد 02:00.161 --> 02:01.996 و راستشو بخواید، من از اینا بیشتر از بقیه متنفرم 02:02.080 --> 02:03.832 اگه بخوام باهاتون صادق باشم 02:11.464 --> 02:14.259 از اون جمهوری‌خواه‌های تک-موضوعی هم خوشم نمیاد 02:14.342 --> 02:15.552 چون با خودم میگم 02:15.635 --> 02:18.054 وقتی رفتی تو لجن، دیگه تا تهش رفتی، مگه نه؟ 02:23.476 --> 02:26.020 و همکارهایی دارم، آدمایِ تو حرفه‌یِ خودم 02:26.104 --> 02:29.023 که جمهوری‌خواه‌هایِ تک-موضوعی بودن 02:29.107 --> 02:31.401 و دردشون هم دو تا چیز بود 02:31.484 --> 02:33.403 یعنی اونا "آنتی-ووک" بودن، میدونید 02:33.486 --> 02:35.530 مخالفِ هر قانون یا حرفی 02:35.613 --> 02:37.282 که به آدمایِ آسیب‌پذیر کمک کنه یه پله بیان بالا 02:37.365 --> 02:39.075 و خدا میدونه که چقدر منطقیه 02:39.159 --> 02:42.495 ولی در عین حال خیلی هم نگرانِ 02:42.579 --> 02:43.580 آزادی بیانشون بودن 02:43.663 --> 02:45.123 نمی‌خواستن به آزادی بیانشون 02:45.206 --> 02:48.793 تعرض بشه، که البته هیچ‌وقت هم نشد 02:48.877 --> 02:49.919 یعنی یه چیزایی می‌گفتن 02:50.003 --> 02:51.671 و جامعه بهشون واکنش نشون می‌داد 02:51.754 --> 02:54.757 و اینا صداشون در می‌اومد که "نباید اجازه بدید اینا حرف بزنن." 02:56.759 --> 02:58.595 ولی در نهایت، تمامِ چیزی که می‌خواستن 02:58.678 --> 03:01.097 این بود که بتونن بدونِ ترس از مجازات، بگن "عقب‌مانده" 03:01.181 --> 03:04.642 واسه همین بود که رای دادن 03:04.726 --> 03:06.603 ولی در کنارش، خب، فروپاشیِ 03:06.686 --> 03:08.938 دولت فدرال و بی‌ثباتیِ 03:09.022 --> 03:10.940 اقتصاد جهانی و ده‌ها هزار نفر 03:11.024 --> 03:12.734 که دارن به جاهایی دیپورت میشن 03:12.817 --> 03:14.110 که شاید اصلاً مالِ اونجا نباشن هم میاد 03:14.194 --> 03:16.029 سرکوبِ واقعیِ بیان 03:16.112 --> 03:18.781 و حقوقِ ال‌جی‌بی‌تی‌ها و زن‌ها 03:18.865 --> 03:20.575 و بالا اومدنِ دیکتاتوری 03:20.658 --> 03:22.243 و بعضی وقتا دلم می‌خواد ازشون بپرسم 03:22.327 --> 03:24.537 "ارزششو داشت، مرتیکه‌یِ عقب‌مانده؟" 03:35.381 --> 03:36.466 و لابد بعضیاشون هم میگن 03:36.549 --> 03:38.301 "آره داشت، چون حالا توی پادکست‌مون 03:38.384 --> 03:41.679 می‌تونیم با شجاعت واقعیت رو بکوبیم سرِ حقیقت." 03:45.642 --> 03:48.645 حالا که حقیقت دیگه نمیتونه از خودش دفاع کنه 03:50.605 --> 03:55.109 حالا باید با مزخرف‌ترین کِندی سر و کله بزنیم 03:55.193 --> 03:57.612 یعنی واقعاً میشه گفت 03:57.695 --> 03:58.947 همه‌ی کِندی‌ها یه مشکلی داشتن 03:59.030 --> 04:02.659 ولی این یکی دیگه قطعاً مزخرف‌ترین کِندیه 04:04.953 --> 04:06.663 و حالا قراره سوالایی بشنویم 04:06.746 --> 04:09.540 که خیلی وقته نشنیدیم، مثلاً 04:09.624 --> 04:12.043 "اوه لعنتی رفیق، فلج اطفال گرفتی؟" 04:14.420 --> 04:16.965 خیلی ضایع‌ست پسر 04:17.048 --> 04:20.969 خب، میدونی که تسلا داره ریه‌یِ مصنوعی می‌سازه؟ 04:21.052 --> 04:22.262 یه کم زمخته 04:22.345 --> 04:24.138 ولی ضدگلوله‌ست 04:24.222 --> 04:25.765 و قلابِ یدک‌کش هم داره 04:25.848 --> 04:27.850 که بتونی با ما بیای بیرون 04:31.145 --> 04:34.732 چون ما تو ماشین ماسک نمی‌زنیم رفیق 04:37.277 --> 04:38.903 سوالای دیگه‌ای که لابد می‌شنویم 04:38.987 --> 04:41.948 مثلاً چیزی مثلِ "هِی، پاریس چطور بود؟" 04:42.031 --> 04:46.869 نمیدونم، فکر کنم قبل اینکه بشه جزوِ روسیه بهتر بود 04:46.953 --> 04:49.747 صف‌هایِ نون باگت‌ش خیلی طولانیه 05:03.094 --> 05:05.513 و ببینید، من واقعاً نمی‌دونم چیکار باید کرد 05:05.596 --> 05:06.931 راه حلی ندارم 05:07.015 --> 05:08.516 ولی خب، این‌قدر اتفاقایِ مختلف داره می‌افته 05:08.599 --> 05:10.393 که آدم اصلاً نمیدونه علیه کدومشون اعتراض کنه 05:10.476 --> 05:12.061 فکر کنم فقط میشه یه تابلو درست کرد 05:12.145 --> 05:17.442 که روش نوشته: "خواهش می‌کنم فقط تمومش کنید. این دیوونه‌بازیه." 05:17.525 --> 05:20.111 و شاید کلمه‌ی "تمومش کنید" و "دیوونه‌بازی" رو پررنگ کنی 05:20.194 --> 05:22.113 و بعد دورش هم یه کم نقاشی بکشی 05:22.196 --> 05:25.325 یه جورایی مالِ خودت کنِش. جواب میده 05:25.408 --> 05:26.534 نمیدونم چیکار کنم 05:26.617 --> 05:27.994 از بقیه پرسیدم، میدونید، "باید چیکار کنیم؟" 05:28.077 --> 05:30.621 و یکی از دوستام گفت: "خب، فقط باید 05:30.705 --> 05:32.665 یه آدمِ حسابی باشی 05:32.749 --> 05:35.084 با بقیه با احترام رفتار کنی 05:35.168 --> 05:38.421 و زندگیت رو با هدف و معنا پیش ببری." 05:38.504 --> 05:42.967 بعد من با خودم میگم "نه بابا، لعنتی، اه..." 05:43.051 --> 05:45.511 چی به زندگی من معنا میده؟ 05:45.595 --> 05:48.431 خب، فکر کنم کارهایِ روزمره. کارهایِ الکی 05:50.600 --> 05:53.061 مثلاً اگه روزی چند تا کارِ بیرونِ درست‌حسابی داشته باشم 05:53.144 --> 05:56.022 از نظرِ هدف و معنا خیالم راحته 05:58.775 --> 06:00.485 یه سری‌ها دارن "تارگت" رو تحریم می‌کنن 06:00.568 --> 06:03.821 تسلا رو تحریم می‌کنن، آمازون رو تحریم می‌کنن 06:03.905 --> 06:05.990 آره، موفق باشید با اون یکی 06:06.074 --> 06:09.327 سعی کن اگه آمازون رو تحریم کردی، یه خریدِ ساده انجام بدی 06:09.410 --> 06:11.204 اون بیرون، توی دنیایِ واقعیِ خشتی و گِلی 06:11.287 --> 06:13.206 ممکنه هفته‌ها طول بکشه 06:13.289 --> 06:14.832 شاید مجبور شی تا خودِ چین بری 06:14.916 --> 06:16.542 واسه یه سرخ‌کنِ بدونِ روغن 06:18.961 --> 06:20.713 من اون بیرون، تو اون دنیا بودم 06:20.797 --> 06:24.008 و تصمیم گرفتم برم و، میدونید، یه جاروبرقی بخرم 06:24.092 --> 06:27.678 با هدف و معنا 06:27.762 --> 06:29.305 یکی خریدم و آوردمش خونه 06:29.389 --> 06:30.848 و دقیقاً روی بدنش 06:30.932 --> 06:33.935 حک کردم: "این جاروبرقی فاشیست‌ها رو می‌کُشه." 06:38.022 --> 06:40.483 آره، منم دارم سهمم رو ادا می‌کنم 06:40.566 --> 06:42.193 فکر کنم بعضی‌هاتون نگرفتید اشاره‌م به چی بود 06:42.276 --> 06:43.569 و همچنین یه سری‌تون هم احتمالاً 06:43.653 --> 06:45.738 هنوز تو شوکِ این هستید که 06:45.822 --> 06:47.824 من واقعاً کلمه‌ی "عقب‌مانده" رو به زبون آوردم 06:50.618 --> 06:51.828 من مخاطبام رو می‌شناسم 06:51.911 --> 06:55.957 احتمالاً فردا دو تا ایمیل می‌گیرم 06:57.834 --> 07:01.671 می‌دونم فکر می‌کنی استفاده از اون کلمه توی طنز مشکلی نداره 07:01.754 --> 07:03.172 ولی باز هم کلمه‌یِ آزاردهنده‌ایه 07:03.256 --> 07:05.967 آره، می‌فهمم. درک می‌کنم 07:06.050 --> 07:08.261 مترقی‌ها واقعاً باید یه فکری به حالِ 07:08.344 --> 07:10.972 این اخلاقِ حال‌گیرشون بکنن 07:14.183 --> 07:16.561 می‌دونم اینا مسائلِ مهمی‌ان 07:16.644 --> 07:18.688 ولی حالیتون هست که ما اون‌قدر رو اعصابِ 07:18.771 --> 07:20.690 یه آمریکاییِ معمولی پیاده‌روی کردیم که طرف رفت سمتِ فاشیسم؟ 07:20.773 --> 07:24.277 حالیتون هست؟ 07:31.701 --> 07:34.579 هیچ‌کس نمی‌تونه سریع‌تر از یه لیبرال گند بزنه به یه مهمونیِ باربیکیو 07:41.252 --> 07:42.837 "خب، چیزی از رو کباب‌پز می‌خوای؟" 07:42.920 --> 07:44.922 "پس نسل‌کشی چی میشه؟" 07:47.091 --> 07:48.509 "خب این مهمونی اصلاً واسه کمک 07:48.593 --> 07:49.886 به قربانیایِ نسل‌کشیه!" 07:49.969 --> 07:52.263 "باشه، برگرِ گیاهی داری؟" 07:52.346 --> 07:54.765 "نه، نداریم." 07:54.849 --> 07:56.726 "همبرگر می‌خوای؟" "من نمی‌تونم جنایت بخورم." 07:56.809 --> 08:00.396 "باشه، پس برو سرِ میزِ سالاد 08:00.480 --> 08:02.482 یه کم حمص بخور." 08:07.528 --> 08:08.821 نمیدونم. سخته که 08:08.905 --> 08:10.490 جالبه 08:10.573 --> 08:11.949 در موردِ، میدونید 08:12.033 --> 08:13.910 چپ‌گرا یا مترقی بودن یا هر چی 08:13.993 --> 08:15.161 میدونید، همه‌مون آدمایِ خوبی هستیم 08:15.244 --> 08:17.455 ولی گیرِ این چیزا می‌افتیم. هیچ اتحادِ واقعی‌ای نیست 08:17.538 --> 08:19.665 هیچ‌وقت تویِ آمریکا یه جناحِ چپِ واقعی نبوده 08:19.749 --> 08:21.876 که متحد عمل کنه 08:21.959 --> 08:23.794 فقط گیر می‌دید به این موضوعاتِ کوچیکی 08:23.878 --> 08:25.922 که کلِ زندگی‌تون رو پاش می‌ذارید 08:26.005 --> 08:29.467 و این باعث میشه احساسِ بهتری داشته باشید، که خب بیهوده هم نیست 08:29.550 --> 08:31.302 میدونید، یه جورایی فعالیته. نمی‌گم نیست 08:31.385 --> 08:36.641 ولی من-- ببینید، من می‌دونم معمایِ لیبرالی چیه 08:36.724 --> 08:39.352 چون، خب، اخیراً 08:39.435 --> 08:43.064 شروع کردم به استفاده از این شیرِ سویاها. باشه؟ 08:43.147 --> 08:46.025 و یه جورایی قدیمی و "رترو" شده، شیرِ سویا 08:46.108 --> 08:47.693 ولی خب، من الان گیاه‌خوار شدم 08:47.777 --> 08:49.237 و، میدونید، واسه پروتئین بهش نیاز دارم 08:49.320 --> 08:51.697 واسه همین رفتم سراغِ یه شیر سویایِ قدیمی 08:51.781 --> 08:54.033 از این "ایدن‌سوی"هایِ پاکتی 08:54.116 --> 08:57.745 و خیلی هم ذوق داشتم که، میدونید، اونو گرفتم 08:57.828 --> 08:59.497 با خودم می‌گفتم "منابعش سالمه." واقعاً دارم 08:59.580 --> 09:01.791 از شیر سویایِ "ایدن‌سوی" لذت می‌برم 09:01.874 --> 09:03.417 و توی برنامه در موردش حرف می‌زنم 09:03.501 --> 09:06.295 و فرداش، خب معلومه، یه ایمیل می‌گیرم 09:06.379 --> 09:10.883 که توش نوشته: "شاید بد نباشه در مورد ایدن‌سوی تجدید نظر کنی." 09:10.967 --> 09:15.555 و یه لینک هم هست که ممکنه به هر جایی ختم بشه 09:15.638 --> 09:18.015 یه لینک تویِ-- میدونید از یه ایمیلی که نمی‌شناسی 09:18.099 --> 09:21.018 یا ممکنه ورشکستت کنه یا هویتت رو از دست بدی 09:21.102 --> 09:22.520 یا ممکنه بیفتی توی یه چاهی 09:22.603 --> 09:24.564 که تا آخر عمر دیوونت کنه 09:24.647 --> 09:27.650 ولی من با خودم گفتم "لعنتی، بازش کردم دیگه"، پس 09:30.987 --> 09:32.280 پس بازش کردم و یه مقاله بود 09:32.363 --> 09:34.907 و کلاً می‌گفت که، میدونید، "ایدن‌سوی" 09:34.991 --> 09:36.367 میدونید، یه شرکتِ قدیمیه 09:36.450 --> 09:39.120 منابعش خوبه ولی یه جورایی مذهبی‌ان 09:39.203 --> 09:40.454 مخالفِ سقط جنین‌ان 09:40.538 --> 09:41.831 حالا من موندم و اون موقعیت 09:41.914 --> 09:44.458 که همون معمایِ لیبرالیه که 09:44.542 --> 09:46.210 مثلاً، اوه، لعنتی 09:46.294 --> 09:49.964 میدونید، آخه من واقعاً از این کوفتی خوشم میاد، میدونید؟ 09:50.047 --> 09:52.550 و بعد با خودت کل‌کل می‌کنی که 09:52.633 --> 09:55.052 "خب مگه واقعاً فرقی هم می‌کنه 09:55.136 --> 09:58.222 اگه من ازش استفاده نکنم؟" میدونید؟ 09:58.306 --> 09:59.849 و این قصه چند ساعت ادامه داشت 09:59.932 --> 10:02.184 ولی، امم 10:02.268 --> 10:06.522 ولی هنوز دارم ازش استفاده می‌کنم 10:06.606 --> 10:10.151 اما دیگه ازش لذت نمی‌برم 10:10.234 --> 10:15.948 و فکر کنم این واقعاً یه پیروزیِ بزرگ واسه جنبشِ مترقی باشه 10:19.243 --> 10:20.995 و ببینید، من می‌دونم که ما، میدونید 10:21.078 --> 10:25.249 آدمایِ حساس و عصبانی و یه کم خودحق‌پندار هستیم 10:25.333 --> 10:28.336 ما ایراد داریم. راستش ما داغونیم 10:28.419 --> 10:30.713 و 10:30.796 --> 10:32.715 ولی ما به سمتِ چپ سقوط کردیم، میدونید؟ 10:32.798 --> 10:36.093 پس حداقل آدم‌عوضی‌هایِ کینه‌ای نیستیم 10:36.177 --> 10:38.638 اینجا یه اتاقِ پر از معتادایِ همدلیه 10:38.721 --> 10:41.515 میدونید؟ مثلاً: "می‌تونم کمک کنم؟" 10:41.599 --> 10:42.892 "کاری از دستم برمیاد که کمک کنم؟" 10:42.975 --> 10:44.769 "نه، ما خوبیم." "ولی من می‌خوام کمک کنم." 10:44.852 --> 10:46.854 "فقط بذار کمک کنم." 10:50.024 --> 10:51.817 من مشکلاتِ دیگه‌ای هم دارم. همه‌مون داریم 10:51.901 --> 10:54.403 و، میدونید، من مسائلِ 10:54.487 --> 10:56.030 ذهنی دارم، مشکلاتی که باید بهشون برسم 10:56.113 --> 10:57.698 و واقعاً نمی‌دونم به چی برسم 10:57.782 --> 11:00.117 چون رفقا، مغزِ من مدام داره می‌چرخه 11:00.201 --> 11:01.911 و مردم میگن: "خب باید به ذهنت استراحت بدی." 11:01.994 --> 11:04.705 و من با خودم می‌گم: "اصلاً نمی‌فهمم چی گفتی 11:04.789 --> 11:06.499 حتی نمی‌دونم معنیش چیه." 11:06.582 --> 11:08.918 اگه مغزم فقط واسه سه ثانیه استراحت کنه 11:09.001 --> 11:10.127 یه بخشِ دیگه از مغزم میگه 11:10.211 --> 11:13.297 "می‌خوای پوشه‌یِ نگرانی‌ها رو باز کنم؟" 11:13.381 --> 11:15.800 "یه لیستِ بزرگ اینجا دارم. بیا انجامش بدیم" 11:15.883 --> 11:18.761 "دوست داری تمامِ روز به چی فکر کنی؟" 11:18.844 --> 11:20.721 من دچارِ افکارِ مزاحمِ فاجعه‌بار هستم 11:20.805 --> 11:22.139 مشکلم اینه 11:22.223 --> 11:23.140 ولی مطمئن نیستم که این واقعاً یه مشکل باشه 11:23.224 --> 11:24.517 مطمئن نیستم که غیرمنطقی باشه 11:24.600 --> 11:26.060 ولی من، مثلاً 11:26.143 --> 11:28.062 میشه این‌جوری استدلال کرد که اگه فکر کنی 11:28.145 --> 11:29.355 قراره بدترین اتفاق بیفته 11:29.438 --> 11:31.649 هر چیزی کمتر از اون یه پیروزی محسوب میشه 11:31.732 --> 11:33.734 ولی خب که چی؟ 11:33.818 --> 11:34.819 میدونید؟ من خسته‌م 11:34.902 --> 11:36.696 ازش خسته‌م. دیگه نمی‌تونم کنترلش کنم 11:36.779 --> 11:38.114 مثلاً این یه مثالِ خوبه 11:38.197 --> 11:40.366 مثلاً همین الان اگه بهم ۳۰ ثانیه وقت بدید 11:40.449 --> 11:42.493 با خودم فکر می‌کنم، اوه نکنه بندِ پرده رو 11:42.576 --> 11:45.538 پایین گذاشتم تا گربه‌م چارلی خودش رو دار بزنه؟ 11:48.082 --> 11:49.542 همین الان دارم بهش فکر می‌کنم 11:49.625 --> 11:50.835 دقیقاً الان داره اتفاق می‌افته 11:50.918 --> 11:53.170 و می‌تونم ساعت‌ها روی همین قفل بشم 11:53.254 --> 11:54.797 اگه دوست‌دخترم جوابِ پیامم رو نده 11:54.880 --> 11:56.757 مثلاً تا ۱۵ دقیقه بعد از اینکه پیام دادم 11:56.841 --> 11:59.885 می‌گم: "خب، اون حتماً توی ماشین مُرده" 11:59.969 --> 12:02.596 "حالا با سگش چیکار کنم؟" 12:02.680 --> 12:04.682 خیلی خب، پس 12:07.768 --> 12:10.062 فکر کنم این یه جور مکانیسمِ بقاست 12:10.146 --> 12:12.273 چون وقتی دنیا واقعاً به همین ترسناکیِ که هست هست 12:12.356 --> 12:14.817 توی تمامِ سطوح، فکر کنم مغزم میگه "خب 12:14.900 --> 12:17.778 اگه از تخیلمون استفاده کنیم، می‌تونیم زندگیت رو 12:17.862 --> 12:19.864 حسابی ترسناک و نکبت‌بار کنیم. چطوره این کار رو بکنیم؟" 12:19.947 --> 12:23.451 این‌جوری باهاش مقابله می‌کنیم. فکرِ خوبیه 12:23.534 --> 12:25.828 افتادم توی این عادتی که وقتی سوارِ هواپیما میشم 12:25.911 --> 12:28.539 سوارِ هواپیما میشم، و نسبتاً از پرواز می‌ترسم 12:28.622 --> 12:29.999 ولی مجبورم زیاد انجامش بدم اما حالا یه جورایی 12:30.082 --> 12:33.169 ترسناک‌تر هم شده چون الان همه‌یِ کنترلرها رو اخراج کردن 12:33.252 --> 12:34.920 پس حالا وقتی سوارِ هواپیما میشی 12:35.004 --> 12:36.547 فقط یه نفر رو اونجا تصور می‌کنی که میگه 12:36.630 --> 12:39.759 "من تنهایی نمی‌تونم این کار رو بکنم" 12:39.842 --> 12:42.511 "این دیوونه‌بازیه. پس بقیه کجان؟" 12:42.595 --> 12:43.846 "برام یه قهوه بیار 12:43.929 --> 12:45.431 نمی‌تونم چشم از صفحه بردارم 12:45.514 --> 12:47.516 خیلی شلوغ پلوغه، بدجوری شلوغه." 12:51.479 --> 12:53.272 ولی به یه دلیلی این عادت افتاده به سرم 12:53.355 --> 12:56.066 که وقتی سوار هواپیما می‌شم، همین‌طوری به آدمای دور و برم نگاه می‌کنم 12:56.150 --> 12:57.234 که دورم نشستن 12:57.318 --> 12:59.904 و بعد تو ذهنم تصور می‌کنم که هواپیما داره از آسمون سقوط می‌کنه 12:59.987 --> 13:02.406 همین‌طوری دور خودش می‌چرخه و میاد پایین. می‌دونی دیگه، مردم دارن گریه می‌کنن 13:02.490 --> 13:04.533 بالا میارن. بعضیا دارن دعا می‌خونن 13:04.617 --> 13:06.202 ماسک‌های اکسیژن آویزونن 13:06.285 --> 13:08.954 آب آبیِ توالت هم همه جا پخش و پلا می‌شه 13:09.038 --> 13:10.539 وقتی این مرحله رو رد می‌کنم، با خودم می‌گم: 13:10.623 --> 13:13.167 "خب، دیگه حاضرم پرواز کنیم." می‌دونی، انگار 13:13.250 --> 13:14.502 ولی واقعاً دارم خودم رو برای چی آماده می‌کنم؟ 13:14.585 --> 13:16.253 آخه اگه واقعاً بدترین اتفاق بیفته 13:16.337 --> 13:17.755 و هواپیما در حال سقوط باشه چی؟ 13:17.838 --> 13:21.258 مثلاً اون‌موقع می‌گم: "یه جورایی می‌دونستم این‌طوری می‌شه 13:21.342 --> 13:23.093 و می‌دونستم تو همونی هستی که می‌زنه زیر گریه 13:23.177 --> 13:25.012 می‌دونستم همون گریه‌کنِ داستانی می‌شی." 13:28.808 --> 13:30.935 و نمی‌دونم این طبیعیه یا نه 13:31.018 --> 13:31.936 واقعاً نمی‌دونم 13:32.019 --> 13:33.312 مشکلِ من با این مدلی بودنِ مغزم 13:33.395 --> 13:35.648 اینه که... خب، نمی‌دونم 13:35.731 --> 13:38.317 تمام خلاقیتم از همین‌جا میاد یا نه 13:38.400 --> 13:40.194 نمی‌دونم کارم فقط استخراجِ طلا 13:40.277 --> 13:41.862 از یه رودخونه‌ی پر از وحشته یا چی 13:41.946 --> 13:45.574 نمی‌دونم ماهیت خلاقیتم همینه؟ 13:45.658 --> 13:47.034 چون دیگه از همه‌اش خسته شدم 13:47.117 --> 13:49.495 و تصمیم گرفتم برم پیش روان‌پزشک 13:49.578 --> 13:50.830 و رفتم برای درمانِ کامل 13:50.913 --> 13:52.248 تو زوم انجامش ندادم 13:52.331 --> 13:54.792 می‌خواستم روی کاناپه باشم و یه یارو روی صندلی نشسته باشه 13:54.875 --> 13:58.337 تا بتونم یک ساعت تمام قضاوتش کنم 13:58.420 --> 14:00.005 و در مورد دارو هم یه کمی وسواسی‌ام 14:00.089 --> 14:02.007 یه چیزی در مورد خوردنِ، می‌دونی 14:02.091 --> 14:04.218 داروهای ضدافسردگی هست که اذیتم می‌کنه 14:04.301 --> 14:05.636 حالا، می‌دونم واسه مردم جواب می‌ده 14:05.719 --> 14:06.762 و همیشه بهم می‌گن می‌دونی 14:06.846 --> 14:09.765 "داروهای ضدافسردگی رو نکوب." منم نمی‌کوبم 14:09.849 --> 14:13.143 فقط دارم در مورد خودم حرف می‌زنم. آخه... یه جورایی عجیبه 14:13.227 --> 14:15.187 بذارید یه مثال بزنم که بفهمید چه حسی به 14:15.271 --> 14:16.522 این جور داروها دارم 14:16.605 --> 14:20.150 من یه گربه دارم به اسم چارلی و چارلی مشکل داره 14:20.234 --> 14:22.736 وقتی می‌رم بیرون، چارلی گند می‌زنه 14:22.820 --> 14:26.991 به کل خونه؛ فکر کنم لج می‌کنه باهام 14:27.074 --> 14:28.325 و بقیه‌ی گربه‌ها رو هم می‌زنه 14:28.409 --> 14:29.660 فقط گند زدنِ معمولی نیست. منظورم اینه که اون 14:29.743 --> 14:32.329 وقتی من می‌رم، کل خونه رو اسهالی می‌کنه 14:32.413 --> 14:34.957 خلاصه وقتی برمی‌گردم خونه، قشنگ یه صحنه‌ی افتضاحیه 14:35.040 --> 14:37.668 و بقیه‌ی گربه‌ها هم همش واسه هم فیف و فاف می‌کنن 14:37.751 --> 14:39.795 یه کابوسه واقعاً 14:39.879 --> 14:43.132 آخرش زنگ زدم به دامپزشک و گفتم: 14:43.215 --> 14:44.508 "ببین، اون کل خونه رو به گند می‌کشه 14:44.592 --> 14:46.051 وقتی من نیستم بقیه‌ی گربه‌ها رو لت‌وپار می‌کنه." 14:46.135 --> 14:48.512 اونم گفت: "خب، اضطراب جدایی داره 14:48.596 --> 14:52.433 و این باعث کولیتِ ناشی از اضطراب شده." 14:52.516 --> 14:55.477 منم گفتم: "خب، حالا چیکار کنم؟" 14:55.561 --> 14:58.480 اونم گفت: "خب، معمولاً واسه گربه‌هایی که این‌طورین 14:58.564 --> 15:02.610 پروزاک تجویز می‌کنیم." منم گفتم: "نمی‌دونم 15:02.693 --> 15:05.070 نمی‌دونم با این قضیه زیاد راحت هستم یا نه." 15:05.154 --> 15:06.697 اونم گفت: "چی داری می‌گی؟ 15:06.780 --> 15:11.702 کل خونه رو کثیف کرده 15:11.785 --> 15:13.746 و بقیه رو هم می‌زنه." 15:13.829 --> 15:16.749 منم گفتم: "آره، ولی می‌خوام خودش باشه، شخصیت واقعیش 15:16.832 --> 15:20.044 می‌دونی، مثلاً نمی‌خوام 15:20.127 --> 15:23.422 شخصیتش رو سرکوب کنم." 15:23.505 --> 15:25.257 پس ناگفته پیداست که چقدر منتظرم 15:25.341 --> 15:27.134 فردا برسم خونه 15:29.219 --> 15:31.931 ولی رفتم پیش روان‌پزشک 15:32.014 --> 15:33.599 و بهش گفتم چه خبره 15:33.682 --> 15:35.476 اونم گفت: "خب، تو افسرده نیستی." 15:35.559 --> 15:36.977 گفتم: "اینو که خودم می‌دونم." 15:37.061 --> 15:39.146 گفت: "تو اضطرابِ وسواسی داری." 15:39.229 --> 15:41.315 و چیز عجیبی که در مورد اضطراب و افسردگی هست 15:41.398 --> 15:43.651 اینه که فکر می‌کردم تو زندگیم افسرده‌م 15:43.734 --> 15:45.444 اما بعد فهمیدم که اگه 15:45.527 --> 15:48.322 خیلی مضطرب باشی، تهش به یه جایی می‌رسی 15:48.405 --> 15:51.283 اضطراب خسته‌ت می‌کنه و مغزت 15:51.367 --> 15:52.993 می‌گه: "بیا فقط غمگین باشیم." 15:54.912 --> 15:59.416 انگار اون نقطه‌ی امنِ تهِ مسیرِ اضطرابه 15:59.500 --> 16:01.377 ولی اون یارو می‌گه من اضطراب وسواسی دارم 16:01.460 --> 16:03.128 بهش گفتم نمی‌خوام داروی ضدافسردگی بخورم 16:03.212 --> 16:05.297 گفت: "خب، یه داروی دیگه هست 16:05.381 --> 16:07.633 ولی معمولاً واسه مردم جواب نمی‌ده." 16:09.843 --> 16:11.428 منم گفتم: "این دقیقاً همونیه که من می‌خوام 16:11.512 --> 16:12.805 خودِ جنسه 16:12.888 --> 16:15.224 انگار همون دارویی‌یه که لازم دارم." 16:15.307 --> 16:19.478 و جهت اطلاع بگم که اونم جواب نمی‌ده 16:21.146 --> 16:22.982 حالا ببینید، می‌دونم تو چه دنیایی داریم زندگی می‌کنیم 16:23.065 --> 16:25.526 و می‌دونم واسه ماهایی که منطقی و معقولیم 16:25.609 --> 16:28.696 چقدر سخت و ترسناکه 16:28.779 --> 16:30.614 و یه بخشی از وجودم... و این یه جورایی 16:30.698 --> 16:33.701 کشفی بود که چند هفته پیش بهش رسیدم 16:33.784 --> 16:35.327 به خودم گفتم: "مارک، چرا فقط سعی نمی‌کنی 16:35.411 --> 16:38.455 سرگرم‌کننده باشی؟ مردم به سرگرمی نیاز دارن." 16:38.539 --> 16:40.916 و این واسم تازگی داشت 16:41.000 --> 16:46.422 فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت برای سرگرم‌کننده بودن وارد این کار شده باشم 16:46.505 --> 16:48.966 فکر نمی‌کنم نقشه‌م این بود 16:49.049 --> 16:51.343 فکر کنم چیزهایی داشتم که می‌خواستم بگم 16:51.427 --> 16:53.679 و اگه اینجا می‌گفتمشون و مردم می‌خندیدن 16:53.762 --> 16:55.848 می‌فهمیدم که خب، تنها نیستم 16:55.931 --> 16:58.183 و قضیه هم خوب پیش می‌ره 16:58.267 --> 16:59.476 ولی بعد به خودم گفتم: "خب، می‌دونی 16:59.560 --> 17:00.602 تو خیلی وقته داری این کار رو می‌کنی 17:00.686 --> 17:02.438 چرا سعی نمی‌کنی، می‌دونی، سرگرم‌کننده باشی؟ 17:02.521 --> 17:05.441 مردم تو این دوره زمونه به سرگرمی نیاز دارن." 17:05.524 --> 17:08.402 خیلی خب. حالا ببینید، شما منو می‌شناسید 17:08.485 --> 17:11.530 من از این آدمایی نیستم که استادیوم پر کنم 17:11.613 --> 17:15.284 همیشه پیشنهادهاشون رو رد می‌کنم 17:15.367 --> 17:17.453 فکر کنم فقط در صورتی بتونم یه استادیوم رو پر کنم که 17:17.536 --> 17:20.080 یه جای مرکزی تو کشور باشه 17:20.164 --> 17:22.374 و خودم طرفدارام رو با اتوبوس بیارم 17:22.458 --> 17:25.294 مثلاً اتوبوس‌هایِ "نمایشِ مارون" که از پارکینگ‌های 17:25.377 --> 17:27.838 فروشگاه‌های "هول فودز" تو این شهرها حرکت می‌کنن 17:30.382 --> 17:33.510 من مالِ برنامه‌های کازینو نیستم چون اصلاً کازینو نمی‌رم 17:33.594 --> 17:36.055 به نظرم اونا، می‌دونی، چندش‌آور و رو اعصابن 17:36.138 --> 17:38.474 کاری هست که بتونم انجام بدم، بهم پیشنهاد هم می‌شه 17:38.557 --> 17:40.350 ولی فکر نمی‌کنم هیچ‌کدوم از طرفدارای من 17:40.434 --> 17:42.728 از رویِ عمد برن وگاس 17:48.150 --> 17:50.694 فکر کنم اگه طرفدار من باشی و تو وگاس باشی 17:50.778 --> 17:53.363 احتمالاً داری اونجا قدم می‌زنی و یه چیزی می‌گی مثلِ 17:53.447 --> 17:55.240 "آخه کدوم خری به جنی گفت عروسیش رو اینجا بگیره؟" 17:55.324 --> 17:56.950 می‌دونی؟ 18:00.704 --> 18:02.456 و فکر کنم حتی اگه بزرگترین طرفدارم باشی 18:02.539 --> 18:04.833 و پوستر منو تو کازینوی وگاس ببینی 18:04.917 --> 18:06.376 "مارک مارون، امشب در سالن نمایش" 18:06.460 --> 18:08.212 حتی اگه بزرگترین طرفدارم هم باشی 18:08.295 --> 18:12.257 می‌گی: "اوه، دیگه خیلی زیاده‌رویه‌ست 18:12.341 --> 18:13.467 می‌دونی، دوسش دارم، ولی فکر کنم 18:13.550 --> 18:14.885 اون قراره بیاد به همین کلابِ نزدیک خودمون 18:14.968 --> 18:16.095 می‌دونی، فعلاً تازه داریم با حال و هوایِ 18:16.178 --> 18:17.471 وگاس راه میایم، می‌فهمی؟" 18:17.554 --> 18:19.389 و درکتون می‌کنم. می‌فهمم 18:19.473 --> 18:22.976 ولی در مورد اون قضیه‌ی سرگرمی، واقعاً معتقدم 18:23.060 --> 18:24.937 که ما به سرگرمی نیاز داریم 18:25.020 --> 18:26.855 و فکر کنم می‌تونه، می‌دونی 18:26.939 --> 18:28.565 شاد و مفرح باشه 18:28.649 --> 18:31.485 پس حالا سعی می‌کنم همون کار رو بکنم 18:36.657 --> 18:38.575 آره 18:43.831 --> 18:49.294 خب، ما این آتیش‌سوزی‌های بزرگ رو تو لس‌آنجلس داشتیم 18:52.673 --> 18:55.175 خیلی بزرگ بودن. دوران ترسناکی بود 18:55.259 --> 18:56.718 آتیش‌سوزی‌های عظیم، خیلی گنده 18:56.802 --> 18:59.054 دو تا خیلی بزرگ و کلی آتیش‌سوزیِ کوچیک که هی راه می‌افتادن 18:59.138 --> 19:01.056 دورانِ وحشتناک و داغونی بود 19:01.140 --> 19:04.768 و همه این اپلیکیشن رو داشتن، فکر کنم اسمش Watch Duty بود 19:04.852 --> 19:06.228 یه اپلیکیشنی بود که می‌تونستی توش ببینی 19:06.311 --> 19:07.938 آتیش‌ها همون لحظه کجا دارن راه می‌افتن 19:08.021 --> 19:10.482 واسه همین همه‌ی مردم منطقه‌ی لس‌آنجلس داشتن رفرش می‌کردن 19:10.566 --> 19:11.942 هر سه دقیقه یه بار اپ رو چک می‌کردن 19:12.025 --> 19:13.193 و فقط همین آتیش‌های کوچیک رو می‌دیدی 19:13.277 --> 19:14.611 هیچ‌کدومشون هم قابل کنترل نبودن 19:14.695 --> 19:16.280 خیلی وحشتناک بود 19:16.363 --> 19:17.865 منم که اصلاً از اپلیکیشن سر در نمی‌آوردم 19:17.948 --> 19:19.032 کلی رنگ داشت 19:19.116 --> 19:21.201 طیف‌های مختلفی از رنگ‌ها 19:21.285 --> 19:23.287 یه قرمز بود که یعنی آتیشه 19:23.370 --> 19:26.540 یه قرمز که یعنی نزدیکه آتیش بگیره، یه قرمز هم یعنی 19:26.623 --> 19:28.167 داره به آتیش گرفتن فکر می‌کنه 19:28.250 --> 19:30.419 و بعد رنگ‌های دیگه‌ای هم بود 19:30.502 --> 19:32.004 یکی یعنی، می‌دونی، باید بری 19:32.087 --> 19:34.006 اون یکی یعنی به رفتن فکر کن 19:34.089 --> 19:36.758 و بقیه‌اش هم یعنی آماده باش که بری 19:36.842 --> 19:39.678 خلاصه هیچی از اپ سر در نمی‌آوردم 19:39.761 --> 19:41.930 تخلیه‌ی اجباری اعلام کرده بودن 19:42.014 --> 19:44.391 خیلی خیط بود. بگذریم 19:44.474 --> 19:49.521 وسط این آتیش‌سوزی، دو تا، سه تا آتیش 19:49.605 --> 19:52.149 چندین آتیش، قرار بود که 19:52.232 --> 19:53.650 مثلاً، صبح بود 19:53.734 --> 19:55.527 و قرار بود آشپزخونه‌م رو رنگ کنن 19:55.611 --> 19:56.737 سقف چکه کرده بود 19:56.820 --> 19:58.280 واسه همین یه یارو قرار بود ساعت ۷:۳۰ 19:58.363 --> 20:00.199 صبح بیاد سقف آشپزخونه رو رنگ کنه 20:00.282 --> 20:02.075 منم به اپلیکیشنم نگاه کردم 20:02.159 --> 20:04.661 و تقریباً مطمئن بودم که بدبخت شدم 20:04.745 --> 20:06.121 با خودم گفتم: "لعنتی." 20:06.205 --> 20:08.957 بعد یارو ساعت ۷:۳۰ با رنگ‌هاش پیداش شد 20:09.041 --> 20:10.250 می‌گه: "می‌تونم رنگ کنم؟" 20:10.334 --> 20:14.087 منم گفتم: "پس آتیش‌سوزی چی؟" 20:14.171 --> 20:16.048 یارو گفت: "نه بابا، خیلی دوره." 20:16.131 --> 20:17.507 گفتم: "مطمئنی داداش؟" 20:17.591 --> 20:19.176 گفت: "آره، دورن." 20:19.259 --> 20:21.595 منم گفتم: "خیلی خب پس رنگ کن دیگه، لعنتی." 20:28.227 --> 20:29.228 بعد رفتیم دمِ وانتش 20:29.311 --> 20:30.395 که وسایلِ بیشتری از وانت برداریم 20:30.479 --> 20:32.147 و همین‌طور که تو خیابون ایستاده بودیم 20:32.231 --> 20:34.900 یه توده‌ی دود سیاه شروع کرد به 20:34.983 --> 20:36.652 پوشوندنِ کل محله 20:36.735 --> 20:38.111 هر دومون داشتیم بهش نگاه می‌کردیم 20:38.195 --> 20:39.613 و حالا اون نقاشِ بااعتمادبه‌نفس 20:39.696 --> 20:41.490 گفت: "اوه، بهتره بری." 20:43.367 --> 20:45.410 بعد هم وسایلش رو جمع کرد و رفت 20:45.494 --> 20:47.204 منم گفتم: "ای وای، پس قضیه جدی شد." 20:47.287 --> 20:49.915 کل وجودم رو وحشت گرفت. رفتم تو خونه 20:49.998 --> 20:52.876 حالا من سه تا گربه دارم و یه دونه باکس 20:52.960 --> 20:56.088 این یه فیلم خاک‌برسری نیست 20:56.171 --> 20:59.591 زندگیِ منه. سه تا گربه، یه دونه باکس 20:59.675 --> 21:01.260 حالا، آدمایی که گربه‌ها رو نمی‌شناسن 21:01.343 --> 21:03.303 می‌گن: "نمی‌شه همه‌شون رو بذاری تو یه باکس؟" 21:03.387 --> 21:05.430 منم می‌گم: "مگه عقلت رو از دست دادی؟" 21:07.516 --> 21:10.435 شانس بیارم اگه بتونم یه گربه رو بکنم تو باکس 21:10.519 --> 21:12.479 کلاً یه دونه باکس دارم چون هر بار فقط 21:12.562 --> 21:14.189 یه گربه رو می‌برم پیش دکتر 21:14.273 --> 21:15.983 و وقتی می‌خوام یه گربه رو ببرم دکتر 21:16.066 --> 21:19.236 باید از شب قبل خودم رو از لحاظ روانی آماده کنم 21:19.319 --> 21:21.905 و شاید مجبور شم باکس رو یه جایی تو خونه باز بذارم 21:21.989 --> 21:25.826 چون فقط یه بار فرصت دارم اون احمق رو بکنم توش 21:25.909 --> 21:27.411 و اگه اون گربه رو نندازم تو جعبه 21:27.494 --> 21:28.620 هیچ‌وقت نمی‌فهمیم چرا 21:28.704 --> 21:30.914 داره تو کل خونه گند می‌زنه 21:30.998 --> 21:33.583 خلاصه تو خونه بودم و خونم پر از آدرنالین بود 21:33.667 --> 21:35.460 و می‌گن که، می‌دونی، می‌تونی یه ماشین رو از زمین بلند کنی 21:35.544 --> 21:36.920 اگه آدرنالین داشته باشی 21:37.004 --> 21:39.006 منم قشنگ تمرکز کرده بودم 21:39.089 --> 21:40.924 و تو یه ثانیه چارلی رو تپوندم تو باکس 21:41.008 --> 21:43.802 گفتم: "برو گمشو اون تو." 21:43.885 --> 21:45.887 و در رو بستم 21:50.642 --> 21:53.145 ولی هنوز سمی و باسترِ کودن مونده بودن 21:53.228 --> 21:54.688 و با خودم گفتم: "با این احمق‌ها چیکار کنم؟" 21:54.771 --> 21:57.441 بعد یادم افتاد تو ایوان 21:57.524 --> 21:59.318 یه سبد حصیریِ رخت‌چرک دارم که 21:59.401 --> 22:02.321 قرار بود ببرم بدم به خیریه 22:02.404 --> 22:04.031 گفتم: "سمی می‌ره تو اون." 22:04.114 --> 22:05.365 خلاصه آوردمش تو خونه 22:05.449 --> 22:07.951 سمی رو تپوندم تو ساک، یه سوراخ بالای سرش درست کردم 22:08.035 --> 22:09.619 و با سیم بستمش 22:09.703 --> 22:11.663 حالا باستر اونجا نشسته و می‌گه: "چه خبره؟" 22:11.747 --> 22:14.458 منم گفتم: "رفیق، نوبتِ جعبه‌ی آمازونه." 22:16.335 --> 22:18.628 باستر رو تپوندم تو جعبه‌ی آمازون 22:18.712 --> 22:22.382 و طوری چسب‌کاریش کردم که انگار می‌خوام پستش کنم یه جا 22:22.466 --> 22:25.344 و فقط با یه خودکار چند تا سوراخ بالای جعبه زدم 22:25.427 --> 22:26.511 خودم هم تعجب کرده بودم 22:26.595 --> 22:29.806 گفتم: "ایول، تموم شد. نگاه کن." 22:29.890 --> 22:31.641 بعد با خودم گفتم: خب، حالا چی؟ 22:31.725 --> 22:34.144 بعد یادم افتاد که آره 22:34.227 --> 22:35.812 باید یه "ساکِ فرار" داشته باشی 22:35.896 --> 22:37.230 همه از این ساکِ فرار حرف می‌زنن 22:37.314 --> 22:39.524 ساکی که باید آماده دمِ دستت باشه واسه وقتی که اوضاع بی‌ریخت می‌شه 22:39.608 --> 22:41.026 من اصلاً درست نمی‌دونستم ساکِ فرار چیه 22:41.109 --> 22:43.403 تو گوگل سرچش کردم و اونایی که تو گوگل بود 22:43.487 --> 22:45.322 قطعاً واسه دورانِ بعد از پایانِ دنیا بود 22:45.405 --> 22:47.282 مثلاً رادیوی هندلی لازم داری 22:47.366 --> 22:50.535 چراغ نفتی لازم داری. غذای خشک لازم داری 22:50.619 --> 22:53.205 با خودم گفتم: "بابا من فقط دارم از تپه رد می‌شم برم هالیوود!" 22:53.288 --> 22:55.707 خلاصه تو ساکِ فرارم فقط دو تا شورت گذاشتم 22:55.791 --> 22:58.627 یه هودی و هر چی پول نقد تو خونه داشتم 22:58.710 --> 23:00.337 نمی‌دونم چرا پول نقدها رو برداشتم 23:00.420 --> 23:01.671 فکر کنم یه جایی تو مغزم می‌گفتم 23:01.755 --> 23:03.423 "شاید ایست بازرسی گذاشته باشن 23:03.507 --> 23:05.926 و مجبور شم سبیلِ یاروها رو چرب کنم." 23:06.009 --> 23:09.262 از این فیلما زیاد دیدم 23:09.346 --> 23:10.931 خلاصه داشتم همه این آشغال‌واشغال‌ها رو می‌چپوندم تو ماشین 23:11.014 --> 23:12.557 گربه‌ها تو باکس‌هاشون 23:12.641 --> 23:14.059 ساک فرار رو هم گذاشتم تو ماشین 23:14.142 --> 23:15.727 بعد به خونه‌ام نگاه کردم 23:15.811 --> 23:17.187 برای چیزی که فکر می‌کردم شاید آخرین بار باشه 23:17.270 --> 23:19.064 چون قرار بود بسوزه و خاکستر بشه 23:19.147 --> 23:21.316 یه بخشی از وجودم می‌گفت: «آخیش، بالاخره.» 23:23.693 --> 23:25.070 چون کلی وسیله تو اون خونه هست 23:25.153 --> 23:28.490 که ۴۰ ساله نتونستم دور بریزمشون 23:28.573 --> 23:31.118 مثلاً، می‌تونستم همه‌چی رو از صفر شروع کنم 23:31.201 --> 23:32.994 یعنی، هنوز کتاب‌های دوران دانشگاهم رو دارم 23:33.078 --> 23:35.580 که فکر می‌کنم یه روزی می‌خونمشون 23:35.664 --> 23:37.374 انگار یه بخشی از من فکر می‌کنه، مثلاً، قراره 23:37.457 --> 23:38.708 یه زمانی بشینم و کل مجموعه آثار 23:38.792 --> 23:41.378 الکساندر پوپ رو بخونم 23:41.461 --> 23:43.964 اون طنزپرداز خیلی مهمی تو زمان خودش بوده 23:44.047 --> 23:47.426 و من باید این چیزها رو بدونم 23:47.509 --> 23:49.594 خلاصه با خونه‌ام خداحافظی کردم. نشستم تو ماشین 23:49.678 --> 23:50.804 هیچ نقشه‌ای نداشتم 23:50.887 --> 23:53.348 فقط می‌خواستم از دود دور بشم 23:53.432 --> 23:56.893 و تو عرض پنج دقیقه، تمام گربه‌ها شکمشون رو خالی کردن 23:56.977 --> 24:02.023 و مثانه‌شون رو توی باکس‌های مربوطه‌شون خالی کردن 24:02.107 --> 24:05.777 حالا ماشینم بوی یه پناهگاهِ داغون و کثیف رو می‌داد 24:05.861 --> 24:07.946 و تنها فکری که تو سرم بود این بود که: «لعنتی، باید 24:08.029 --> 24:12.200 این ماشین رو بندازم دور» 24:12.284 --> 24:16.204 چون هر کثافتی که داره از باکسِ "باستر" نشت می‌کنه 24:16.288 --> 24:20.208 عمراً دیگه از اون صندلی پاک بشه 24:20.292 --> 24:21.877 خلاصه واقعاً نمی‌دونستم دارم کجا می‌رم 24:21.960 --> 24:23.170 و با خودم گفتم، خب شاید بهتر باشه بری 24:23.253 --> 24:25.755 برای اون دو تا گربه دیگه باکس درست‌وحسابی بخری 24:25.839 --> 24:27.632 می‌دونید، می‌خواستم برم "پت‌کو" 24:27.716 --> 24:30.093 و، خب، این چیزها رو بخرم 24:30.177 --> 24:32.053 فکر می‌کردم پت‌کو ساعت ۹ باز می‌کنه 24:32.137 --> 24:33.054 ولی ساعت ۱۰ باز می‌کرد 24:33.138 --> 24:35.849 حالا من تو پارکینگ پت‌کو بودم 24:35.932 --> 24:38.685 توی یه تویوتا که بوی گند می‌داد 24:38.768 --> 24:40.270 با سه تا گربه که ناله می‌کردن 24:42.731 --> 24:44.399 لحظه عجیبی بود 24:44.483 --> 24:46.151 چون فهمیدم این همون کسیه که هستم 24:46.234 --> 24:48.236 در پایان دنیا 24:50.780 --> 24:52.782 آخرش به اینجا ختم می‌شم 24:55.952 --> 24:58.830 خلاصه رفتم تو و دو تا باکس خریدم 24:58.914 --> 24:59.998 که باید سرهمشون می‌کردم 25:00.081 --> 25:02.584 خاک گربه، ظرف خاک و غذای گربه هم خریدم 25:02.667 --> 25:06.171 همه این آشغال‌هایی که ۱۵ دقیقه اون‌طرف‌تر داشتم 25:06.254 --> 25:09.174 ولی به عقلم نرسیده بود که یه ساک فرار برای گربه‌ها جمع کنم 25:09.257 --> 25:12.135 فکر کنم آدم خودخواهی‌ام 25:12.219 --> 25:14.304 حالا دارم رانندگی می‌کنم و هنوز واقعاً نقشه‌ای ندارم 25:14.387 --> 25:16.640 مردم می‌گن: «خب مگه خونه دوستی کسی نداری 25:16.723 --> 25:17.766 که بتونی بری اونجا بمونی؟» 25:17.849 --> 25:19.476 و من می‌گم: «آخه چرا باید همچین کاری کنم؟» 25:19.559 --> 25:21.436 چرا باید به هر دلیلی خونه یه دوست بمونم؟ 25:21.520 --> 25:24.481 من اگه برای تعطیلات دعوتم کنن هم خونه کسی نمی‌مونم 25:24.564 --> 25:27.234 آخه وقتی پول هتل داری 25:27.317 --> 25:28.902 چرا باید خونه دوستت بمونی؟ 25:28.985 --> 25:31.279 چرا باید خودت رو تو اون وضعیت قرار بدی؟ 25:31.363 --> 25:32.989 که شب بیدار بمونی و با خودت فکر کنی، مثلاً 25:33.073 --> 25:34.407 می‌تونم از این حوله استفاده کنم؟ 25:34.491 --> 25:38.870 آخه چرا باید این کار رو بکنی؟ 25:38.954 --> 25:41.206 بعد صبح بیدار می‌شی و می‌بینی همه‌شون پایینن 25:41.289 --> 25:43.041 «ما صبحونه درست کردیم. پنکیک می‌خوری؟» 25:43.124 --> 25:45.210 منم می‌گم: «نه، پنکیک نمی‌خوام 25:45.293 --> 25:48.004 من هتل می‌خوام. این اطراف هتل هست؟ 25:48.088 --> 25:51.091 نمی‌خوام بی‌ادبی کنم ولی فقط به فضای شخصی احتیاج دارم 25:51.174 --> 25:56.888 در ضمن تو اون حوله طبقه بالا جق زدم 25:56.972 --> 25:59.975 که تو هتل انجام دادنش اوکیه.» 26:02.394 --> 26:06.523 خلاصه یه "همپتون این" تو هالیوود پیدا کردم و زدم بغل 26:06.606 --> 26:08.817 کلی آدم دیگه هم اونجا بودن 26:08.900 --> 26:11.236 که داشتن تخلیه می‌کردن. جو یه جورایی متشنج بود 26:11.319 --> 26:13.989 رفتم سمت پذیرش و گفتم 26:14.072 --> 26:14.990 «اتاق دارید؟» 26:15.073 --> 26:16.324 زنه گفت: «آره، اتاق داریم.» 26:16.408 --> 26:17.576 گفتم: «حیوون خونگی هم قبول می‌کنید؟» 26:17.659 --> 26:19.286 گفت: «یه دونه قبول می‌کنیم.» 26:19.369 --> 26:21.413 گفتم: «اوکی، اوکی.» 26:21.496 --> 26:23.540 چون، خب، می‌دونستم فقط یه حیوون دارم 26:23.623 --> 26:25.208 که شبیه حیوون خونگیه. فقط یه دونه باکس داشتم، دیگه؟ 26:25.292 --> 26:27.335 پس خواستم جلوی این زنه فیلم بازی کنم، می‌دونید؟ 26:27.419 --> 26:30.422 که واقعاً مسخره بود چون اصلاً براش مهم نبود 26:30.505 --> 26:32.257 می‌دونید، مردم همیشه می‌گن کارکنان بخش خدمات 26:32.340 --> 26:33.842 دیگه به کارشون اهمیت نمی‌دن 26:33.925 --> 26:36.511 و من می‌گم: «آره، ولی این یه رویِ خوب هم داره 26:36.595 --> 26:39.806 دیگه به کارشون اهمیت نمی‌دن.» 26:39.889 --> 26:41.850 ولی باز هم فیلم بازی کردم. باکس رو برداشتم 26:41.933 --> 26:43.310 و گفتم: «این حیوون خونگیِ منه.» 26:43.393 --> 26:46.187 خلاصه "چارلی" رو بردم بالا تو اتاق 26:46.271 --> 26:49.274 بعد اون چرخ‌دستی رو آوردم و سبد رخت‌چرک رو گذاشتم روش 26:49.357 --> 26:52.819 همون باکسی که ساک فرار رو توش گذاشته بودم 26:52.902 --> 26:54.654 و یه جوری بودم که انگار: «این‌ها وسایل منه.» 26:54.738 --> 26:56.823 فهمیدید؟ 26:56.906 --> 26:58.658 بعد یهو "سامی" از تو سبد زد بیرون 26:59.743 --> 27:00.869 منم گفتم: «نمی‌دونم این چیه 27:00.952 --> 27:02.495 خیلی عجیبه 27:02.579 --> 27:04.164 برسم تو اتاق یه فکری براش می‌کنم 27:04.247 --> 27:06.082 نمی‌دونم. واقعاً عجیبه.» 27:08.126 --> 27:10.545 خلاصه همه گربه‌ها رو بردم بالا تو اتاق 27:10.629 --> 27:12.464 حالا، دیگه باکس‌ها رو سرهم کردم 27:12.547 --> 27:13.715 همه‌شون رو کردم تو باکس‌های واقعی 27:13.798 --> 27:16.217 و همین‌طور رو تخت نشسته بودم. ساعت ۱۰:۳۰ صبحه 27:16.301 --> 27:17.719 رو تخت نشستم با سه تا گربه 27:17.802 --> 27:19.804 و باکس‌ها و پول نقد 27:21.598 --> 27:25.185 انگار قرار بود یه معامله کثیفِ گربه انجام بشه 27:25.268 --> 27:26.478 مثلاً، اون ارمنی‌ها با گربه‌هاشون 27:26.561 --> 27:29.898 کجان؟ 27:29.981 --> 27:32.651 بیاید معامله رو جوش بدیم 27:32.734 --> 27:34.027 بعد فهمیدم که باید 27:34.110 --> 27:35.445 خب، بیارمشون بیرون 27:35.528 --> 27:37.405 چون باید غذا بخورن و برن دستشویی 27:37.489 --> 27:38.406 و وقتی گربه داری، خیلی عجیبه که 27:38.490 --> 27:40.283 بخوای تو یه محیط غریبه ولشون کنی 27:40.367 --> 27:41.576 چون یه جورایی استرس‌آوره 27:41.660 --> 27:43.161 می‌دونستم محیط بسته‌ست 27:43.244 --> 27:44.537 ولی نمی‌دونی چی پیش میاد 27:44.621 --> 27:47.248 می‌ترسیدم "باستر" خودشو بچپونه زیر تخت 27:47.332 --> 27:48.875 و دیگه نتونم بیارمش بیرون 27:48.958 --> 27:49.876 ولی مجبور بودم انجامش بدم 27:49.959 --> 27:51.378 خلاصه ولش کردم بیرون و سامی هم اومد بیرون 27:51.461 --> 27:53.755 و یه جوری بود که انگار: «نمی‌دونم چه خبره.» 27:53.838 --> 27:55.173 چارلی اومد بیرون و پنج دقیقه‌ای 27:55.256 --> 27:56.174 بالا و پایین پرید 27:56.257 --> 27:57.300 انگار می‌گفت: «یعنی الان اینجا زندگی می‌کنیم؟ 27:57.384 --> 27:58.677 من می‌تونم اینجا زندگی کنم.» 27:58.760 --> 28:02.222 و باستر هم خودشو تپوند زیر تخت، پس 28:02.305 --> 28:04.099 خلاصه حالا گربه‌ها بیرون بودن و من حس می‌کردم 28:04.182 --> 28:06.559 انگار، می‌دونید، از پا افتادم. یه کم عصبی بودم 28:06.643 --> 28:07.852 ترسیده بودم 28:07.936 --> 28:09.312 می‌دونید، همه‌جا آتیش‌سوزی بود 28:09.396 --> 28:12.065 با اینکه تو هتل بودم ولی حالم یه جوری بود 28:12.148 --> 28:13.358 پس با خودم گفتم به دوست‌دخترم زنگ بزنم 28:13.441 --> 28:15.944 که فکر نکنم واقعاً از من خوشش بیاد 28:16.027 --> 28:17.737 نمی‌دونم چرا با زن‌هایی می‌گردم که واقعاً از من خوششون نمیاد 28:17.821 --> 28:20.740 لابد فکر می‌کنم حقم همینه. ولی خب، دختر بدی نیست 28:20.824 --> 28:22.992 تخس و کله‌خره، می‌دونید، بچه شیکاگوئه 28:23.076 --> 28:28.540 بهش زنگ زدم و گفتم: «هی عزیزم، ببین، من اوکی‌ام 28:28.623 --> 28:30.417 می‌دونی، یه کم ترسیدم 28:30.500 --> 28:32.711 ولی خب، تو اتاق هتلم.» 28:32.794 --> 28:35.839 اونم گفت: «خب، خوبه. کاری که باید می‌کردی رو کردی.» 28:38.133 --> 28:39.801 منم گفتم: «آره، آره، فقط زنگ زدم 28:39.884 --> 28:43.555 که بگم حالم خوبه.» اونم گفت: «اوکی، خوبه.» 28:43.638 --> 28:45.640 منم گفتم: «آره، فکر کنم به چند نفر دیگه هم 28:45.724 --> 28:47.726 زنگ بزنم.» 28:50.770 --> 28:53.398 خلاصه به هر کسی که تو لس‌آنجلس می‌شناختم زنگ زدم تا ببینم حالشون چطوره 28:53.481 --> 28:55.024 و خب، یه جورایی آروم شدم 28:55.108 --> 28:57.318 و داشتم حس خوبی پیدا می‌کردم 28:57.402 --> 28:59.028 و شب داشت از راه می‌رسید 28:59.112 --> 29:02.282 و بالاخره داشتم نسبتاً احساس آرامش می‌کردم 29:02.365 --> 29:04.617 داشتم از پنجره که طبقه چهارم بود بیرون رو نگاه می‌کردم 29:04.701 --> 29:06.327 رو به تپه‌های هالیوود بود 29:06.411 --> 29:07.829 و دقیقاً همون موقع که حس راحتی بهم دست داد 29:07.912 --> 29:11.291 کل دامنه تپه یهو منفجر شد و آتیش گرفت 29:11.374 --> 29:12.917 و من بلافاصله به خودم گرفتمش 29:13.001 --> 29:14.711 و گفتم: «آخه چرا این کثافت‌کاری باید واسه من اتفاق بیفته؟» 29:14.794 --> 29:16.755 و 29:16.838 --> 29:18.381 ولی به عنوان صاحبِ گربه، لحظه سرنوشت‌سازی بود 29:18.465 --> 29:20.300 می‌دونید، از این نظر که «حالا چیکار کنم؟» 29:20.383 --> 29:21.551 چون واقعاً با خودم فکر کردم، نمی‌دونم 29:21.634 --> 29:23.219 اصلاً جونش رو دارم که دوباره این گربه‌ها رو 29:23.303 --> 29:24.387 بکنم تو این قفس‌ها یا نه 29:24.471 --> 29:26.514 پس اگه قراره این‌طوری بمیریم 29:26.598 --> 29:30.143 با هم می‌میریم و همه‌چی اوکیه 29:30.226 --> 29:32.103 ولی یه سایت خبری رو تو گوشیم باز کردم 29:32.187 --> 29:34.230 و داشتم می‌دیدم که دارن همون آتیشی رو خاموش می‌کنن که من داشتم 29:34.314 --> 29:35.482 از فاصله یه مایلی، از لب پنجره می‌دیدم 29:35.565 --> 29:37.233 و خیلی سریع خاموشش کردن 29:37.317 --> 29:41.237 بالاخره اون‌قدر آروم شدم که بتونم یه کم بخوابم 29:41.321 --> 29:43.531 و صبح بیدار شدم و گفتم 29:43.615 --> 29:46.117 «خب، حالا چیکار کنم؟» 29:46.201 --> 29:48.661 نمی‌دونم واضح گفتم یا نه که 29:48.745 --> 29:52.624 این اصلاً یه تخلیه اجباری نبود 29:52.707 --> 29:55.919 من فقط هول شده بودم. من 29:56.002 --> 29:58.463 خونه‌ام اصلاً تو هیچ خطری نبود 29:58.546 --> 30:01.549 فقط بلد نبودم چطوری اپلیکیشن رو بخونم، پس 30:05.428 --> 30:07.639 همون‌جا وایساده بودم و گفتم: «فکر کنم بهتره فقط بریم 30:07.722 --> 30:11.017 برگردیم خونه، بچه‌ها.» 30:15.063 --> 30:18.691 خلاصه با ماشین برگشتیم خونه 30:18.775 --> 30:21.861 و داشتم گربه‌ها رو از ماشین پیاده می‌کردم 30:21.945 --> 30:24.113 که همسایه‌هام رو دیدم. داشتن می‌رفتن سر کار 30:27.325 --> 30:30.745 و من گفتم: «دیشب رو چطور گذروندید؟» 30:30.829 --> 30:34.415 اونا گفتن: «داری درباره چی حرف می‌زنی؟» 30:34.499 --> 30:39.295 منم گفتم: «خب، من دیشب خونه رو تخلیه کردم.» 30:39.379 --> 30:42.841 اونا گفتن: «واسه چی این کار رو کردی؟» 30:42.924 --> 30:47.345 گفتم: «نقاش... نمی‌دونم. نمی‌دونم 30:47.428 --> 30:48.763 نمی‌دونم چرا 30:48.847 --> 30:50.557 فکر کنم تا چند ماه آینده 30:50.640 --> 30:53.518 مدام این رو از خودم بپرسم.» 30:53.601 --> 30:55.520 و بعدش واقعاً مجبور شدم از خودم بپرسم: «خب 30:55.603 --> 30:57.730 از این قضیه چی گیرت اومد؟ چی یاد گرفتی؟» 30:57.814 --> 30:59.566 و خب، یاد گرفتم که می‌تونم، می‌دونید 30:59.649 --> 31:01.776 هر گربه‌ای رو خیلی سریع بکنم تو هر باکسی 31:06.990 --> 31:11.995 و یاد گرفتم که... خب، دو تا هم 31:12.078 --> 31:13.788 باکس جدید گیرم اومد 31:13.872 --> 31:18.418 و اون سبد رخت‌چرکِ داغون رو تو هتل جا گذاشتم 31:18.501 --> 31:22.797 پس این یکی کار رو هم از تو لیستِ کارهام خط زدم 31:26.301 --> 31:28.303 خوشحال بودم که برگشتم خونه، می‌دونید، چون اصلاً 31:28.386 --> 31:32.223 تازه خونه‌ام رو برای موش‌ها درزگیری کرده بودم 31:32.307 --> 31:34.309 این کاریه که می‌تونید انجام بدید 31:34.392 --> 31:35.852 آره، می‌دونم شما تو نیویورک موش دارید 31:35.935 --> 31:37.228 اوکی، شما هیچ‌وقت... عجیبه 31:37.312 --> 31:38.897 موش‌های لس‌آنجلس رو هیچ‌وقت نمی‌فهمی اونجان 31:38.980 --> 31:40.398 و وقتی یکی‌شون رو می‌بینی، می‌گی: «یا خدا.» 31:40.481 --> 31:44.360 می‌دونید، یه هیجانی داره ولی با ترس، اما 31:44.444 --> 31:47.363 من تو یه خونه قدیمی زندگی می‌کنم و یه فضای تنگِ زیرشیروانی زیرشه 31:47.447 --> 31:49.824 در واقع یه جور زیرزمینه. چیز زیادی اونجا نیست 31:49.908 --> 31:51.868 یه مبل، کارتن‌های کتاب، چندتا ابزار 31:51.951 --> 31:54.829 ولی قبلاً چند باری اونجا موش دیده بودم 31:54.913 --> 31:58.499 و معمولاً با تله‌های کشنده می‌گیرمشون 31:58.583 --> 31:59.918 و می‌دونم احتمالاً چند نفری اینجا هستن 32:00.001 --> 32:01.294 که دارن فکر می‌کنن، خب 32:01.377 --> 32:04.756 می‌دونی، تله‌های انسانی هم وجود داره 32:04.839 --> 32:09.385 و من قرار نیست یه موش رو با ماشین به جایی ببرم 32:19.479 --> 32:25.276 قرار نیست با یه موش تو یه ماشین باشم 32:27.195 --> 32:29.656 و با خودم فکر کنم چقدر باید برم 32:29.739 --> 32:33.743 تا دیگه راه خونه‌ام رو بلد نباشه 32:35.828 --> 32:37.330 و این احتمال ضعیف هم وجود داره 32:37.413 --> 32:42.210 که وسطای راه بهش وابسته بشم 32:42.293 --> 32:46.047 و باهاش مذاکره کنم که مثلاً می‌تونی تو خونه بمونی 32:46.130 --> 32:48.049 به شرطی که رفیق‌وفیقات رو نیاری 32:48.132 --> 32:50.218 اون‌طوری با هم کنار می‌آیم 32:50.301 --> 32:53.137 اما دلیلی که دارم درباره این موش‌ها حرف می‌زنم 32:53.221 --> 32:55.223 اینه که من تو ونکوور بودم 32:55.306 --> 32:59.519 واسه چند ماه، و می‌دونید، برگشتم 32:59.602 --> 33:02.021 و سه ماه بود که نرفته بودم تو اون زیرزمین 33:02.105 --> 33:04.649 رفتم اونجا و دیدم اونجا بیشتر از کل عمرم 33:04.732 --> 33:06.651 فضله موش ریخته 33:06.734 --> 33:08.611 حالا، کلی فضله موش رو تصور کنید 33:08.695 --> 33:11.698 حالا بیشترین مقداری که تو عمرتون دیدید رو تصور کنید 33:11.781 --> 33:12.865 وحشتناک بود 33:12.949 --> 33:15.910 و من با خودم گفتم: «چه خبره اینجا؟» 33:15.994 --> 33:21.082 خلاصه رفتم بالا و گوگل کردم: «یه موش چقدر می‌تونه برینه؟» 33:21.165 --> 33:23.292 خیلیه. خیلی بیشتر از چیزیه که فکر می‌کنید 33:23.376 --> 33:25.795 ولی حتی برای موشی که مشکل گوارشی هم داشته باشه 33:25.878 --> 33:27.880 این مقدار خیلی زیاد به نظر می‌رسید 33:27.964 --> 33:31.134 پس فرض کردم ۱۰۰ تا موش اون پایین هستن 33:31.217 --> 33:34.887 خلاصه همه اون ریدمانِ موش‌ها رو با جارو صنعتیم جمع کردم 33:34.971 --> 33:36.639 و البته، روز بعدش یه ایمیل گرفتم 33:36.723 --> 33:37.640 از یکی از شنونده‌ها که گفته بود 33:37.724 --> 33:39.767 «امیدوارم واسه اون کار ماسک زده باشی 33:39.851 --> 33:42.311 کلی هانتاویروس اون بیرون هست.» 33:42.395 --> 33:46.566 حالا من باید بگم: «ای لعنت بهت.» 33:46.649 --> 33:48.943 حالا باید هفته‌ها راه برم و هی سرفه کنم و بگم 33:49.027 --> 33:50.528 «ای تف به این زندگی.» 33:53.573 --> 33:56.617 هانتاویروس نگرفتم ولی حدود ده تا تله گذاشتم 33:56.701 --> 33:59.037 تو زیرزمین، همه جای اون پایین 33:59.120 --> 34:02.123 و یه هفته بعد رفتم پایین. هیچ موشی تو تله نیفتاده بود 34:02.206 --> 34:04.208 کثافت‌کاری بیشتر شده بود، ولی هیچ موشی تو تله نبود 34:04.292 --> 34:05.585 منم گفتم: «آخه چه اتفاقی داره می‌افته؟» 34:05.668 --> 34:07.712 بعد یه هفته دیگه صبر کردم. باز هم کثافت‌کاری بیشتر 34:07.795 --> 34:09.088 ولی خبری از موش تو تله نبود 34:09.172 --> 34:10.423 حالا دیگه داشتم یه کم دیوونه می‌شدم 34:10.506 --> 34:12.341 خلاصه فکر کردم باید به یه نفر که کارش موش‌گیریه زنگ بزنم 34:12.425 --> 34:14.719 واسه همین تو گوگل زدم "یارو موشیه" 34:14.802 --> 34:16.637 یه یارویی تو محله‌مون هست که کارش موشه 34:16.721 --> 34:19.390 از این شرکت‌مرکتی‌ها نیست. واسه خودش مغازه دفعِ موش داره 34:19.474 --> 34:21.851 و وقتی بهش زنگ می‌زنی 34:21.934 --> 34:23.686 خودِ اون یارو موشیه گوشی رو برمی‌داره 34:23.770 --> 34:24.687 بهش گفتم قضیه چیه 34:24.771 --> 34:25.813 اونم گفت: "می‌تونیم یه تیم بفرستیم اونجا." 34:25.897 --> 34:26.814 "خودم یه تیم برمی‌دارم می‌آرم." 34:26.898 --> 34:29.275 "تمام سوراخ‌سمبه‌های خونه رو واسه موش‌ها پلمب می‌کنیم." 34:29.358 --> 34:31.736 "یه سال هم گارانتیش می‌کنیم." 34:31.819 --> 34:33.196 منم گفتم: "ایول، عالیه." 34:33.279 --> 34:35.656 خلاصه می‌آد و می‌ره زیرِ خونه تو فضایِ تاسیسات رو نگاه می‌کنه 34:35.740 --> 34:36.866 چند تا سوراخ پیدا می‌کنه 34:36.949 --> 34:38.618 و می‌گه: "آره، باید این سوراخ‌ها رو بپوشونیم." 34:38.701 --> 34:39.744 بعد بهم می‌گه: "می‌دونی..." 34:39.827 --> 34:42.121 "موش می‌تونه از یه سوراخ به اندازه قطرِ مداد رد بشه." 34:42.205 --> 34:44.207 منم گفتم: "نه بابا، عمراً." 34:51.172 --> 34:53.049 گفتم: "بگو به اندازه یه سکه..." 34:53.132 --> 34:56.010 "تا باورم بشه." 35:00.014 --> 35:03.101 خلاصه چهار ساعت با یه تیم آدم وقت می‌ذاره 35:03.184 --> 35:04.685 تا خونه رو درزگیری کنه 35:04.769 --> 35:07.063 کارشون که تموم شد، باهاش رفتم تو زیرزمین 35:07.146 --> 35:08.815 و بهش گفتم، یعنی پرسیدم 35:08.898 --> 35:10.108 "ببین، یه سوال ازت دارم..." 35:10.191 --> 35:11.359 "اینا لای دیوارها هم زندگی می‌تونن بکنن؟" 35:11.442 --> 35:13.569 "چون فکر کنم صداشونو از تو دیوارها می‌شنوم." 35:13.653 --> 35:16.364 اونم گفت: "اونجا زندگی نمی‌کنن..." 35:16.447 --> 35:18.449 "ولی اون تو پلاس‌ان." 35:26.999 --> 35:28.459 گفتم: "منظورت چیه؟" 35:28.543 --> 35:30.253 گفت: "خب، از لای دیوارها رفت و آمد می‌کنن." 35:30.336 --> 35:31.671 "یه مدتی رو تو دیوارها می‌گذرونن..." 35:31.754 --> 35:32.713 "ولی اونجا زندگی نمی‌کنن." 35:32.797 --> 35:35.049 "فقط دارن از یه جا می‌رن یه جای دیگه." 35:35.133 --> 35:36.509 منم گفتم: "خب، من که همه جا تله گذاشته بودم..." 35:36.592 --> 35:37.802 "و اینا هنوزم..." 35:37.885 --> 35:40.304 و یهو یه حقیقت وحشتناکی رو فهمیدم 35:40.388 --> 35:43.683 یه لحظه‌ای بود که... فکر کنم از خجالت بود 35:43.766 --> 35:47.770 گفتم: "صبر کن ببینم، اینا فقط می‌آن اینجا که برینن؟" 35:55.111 --> 35:59.240 یارو گفت: "آره، فکر کنم همین‌طوره." 35:59.323 --> 36:00.700 بعد من گفتم: "آخه چرا خونه من؟" 36:00.783 --> 36:03.661 "چرا خونه من شده استراحتگاهِ بینِ‌راهیِ موش‌هایِ..." 36:03.744 --> 36:06.205 "کلِ این محله؟" 36:06.289 --> 36:07.915 گفت: "نمی‌دونم..." 36:07.999 --> 36:10.751 "ولی اینجا فضله‌های خیلی قدیمیِ موش پیدا کردم." 36:10.835 --> 36:12.753 خونه من ساختِ سال ۱۹۰۷ـه 36:12.837 --> 36:14.005 واسه همین پرسیدم: "چقدر قدیمی؟" 36:14.088 --> 36:18.759 گفت: "خب، دستگاهِ کربن‌سنج نداریم ولی خیلی قدیمیه." 36:18.843 --> 36:20.136 بعد با خودم فکر کردم، پسر 36:20.219 --> 36:23.389 حتماً تو دنیایِ موش‌ها چو افتاده 36:23.472 --> 36:25.183 مثلاً اگه یه موشی تا شعاعِ دو سه مایلیِ 36:25.266 --> 36:26.851 خونه من باشه و با بقیه موش‌ها بپلکه 36:26.934 --> 36:29.729 و یکی‌شون دستشوییش بگیره، اون یکی بهش می‌گه: 36:29.812 --> 36:32.899 "تا حالا خونه مارون رفتی؟ حتماً باید یه سر بری اونجا." 36:32.982 --> 36:35.318 "اون پایین یه کاناپه داره." 36:35.401 --> 36:36.944 "من نصفِ مجموعه آثارِ..." 36:37.028 --> 36:40.031 "الکساندر پوپ رو اونجا خوندم." 36:42.909 --> 36:45.912 "خونواده‌ام نسل‌اندرنسل می‌رن اونجا." 36:51.292 --> 36:53.294 من خوشحال نیستم 36:55.046 --> 36:57.131 شما هستید؟ یعنی 36:57.215 --> 36:59.050 اصلاً نمی‌دونم می‌تونم خوشحالی رو تشخیص بدم یا نه 36:59.133 --> 37:01.510 اصلاً نمی‌دونم اون حس چطوریه 37:01.594 --> 37:03.596 نمی‌دونم تفاوتِ بینِ 37:03.679 --> 37:06.057 "خوشحالم" و "اوه، عجب قهوه خوبیه" رو می‌فهمم یا نه 37:06.140 --> 37:08.434 نمی‌دونم 37:08.517 --> 37:10.228 نمی‌دونم می‌تونم خوشحالی رو تشخیص بدم یا نه 37:10.311 --> 37:13.272 و چند وقت پیش یه اتفاقی افتاد که قشنگ اینو نشون داد 37:13.356 --> 37:15.358 همین چند وقت پیش داشتم آبِ ظرفِ گربه‌هامو عوض می‌کردم 37:15.441 --> 37:16.651 نمی‌خوام پز بدم‌ها 37:16.734 --> 37:19.195 ولی داشتم آبِ گربه‌هامو عوض می‌کردم 37:19.278 --> 37:20.529 که یکی از ایرپادهام 37:20.613 --> 37:23.115 از گوشم افتاد صاف تو آب 37:23.199 --> 37:24.742 منم همون واکنشی رو نشون دادم که هر کسی نشون می‌داد 37:24.825 --> 37:27.954 که این بود: "اوه، لعنتی، گندش بزنن..." 37:28.037 --> 37:29.288 "امروز نه." 37:29.372 --> 37:32.583 هر روزی، ولی امروز نه 37:32.667 --> 37:33.751 ولی از تو آب درش آوردم 37:33.834 --> 37:35.169 با خودم گفتم 37:35.253 --> 37:37.421 "لعنت بهش، ریدم توش." 37:39.757 --> 37:44.011 گذاشتمش تو گوشم و دیدم کار می‌کنه 37:44.095 --> 37:45.930 و فکر نکنم تا حالا 37:46.013 --> 37:48.641 همچین خوشحالی‌ای رو تجربه کرده باشم 37:50.059 --> 37:54.772 با خودم گفتم: "وای خدای من، همه چی داره درست می‌شه." 37:54.855 --> 37:57.441 "شاید فاشیسم پیروز نشه." 37:57.525 --> 37:59.443 "شاید زمین خنک بشه." 37:59.527 --> 38:00.903 "امروز روزِ بزرگیه." 38:00.987 --> 38:05.783 "می‌تونم صدایِ پینک فلوید رو تو هر دو تا گوشِ پیرم بشنوم." 38:05.866 --> 38:06.826 گوش‌هام پیر شدن 38:06.909 --> 38:08.452 کلِ این بدنه داره پیر می‌شه 38:08.536 --> 38:10.496 سالگی. خیلی عجیبه ۶۱ 38:10.579 --> 38:12.123 می‌دونم 38:15.209 --> 38:18.254 فکر نمی‌کردم به ۶۱ سالگی برسم 38:18.337 --> 38:20.548 و از اینکه رسیدم هم چندان ذوق‌زده نیستم 38:20.631 --> 38:22.383 کلی فرصت داشتم که غزلِ خداحافظی رو بخونم 38:22.466 --> 38:24.719 هیچ‌کدومشون عمدی نبودن ولی خب جور نشدن 38:24.802 --> 38:26.804 خلاصه حالا اینجا روبرویِ شما ایستادم 38:26.887 --> 38:28.014 و هرچی پیرتر می‌شم 38:28.097 --> 38:29.724 وسواسِ عجیبی رو طرزِ ایستادنم پیدا کردم 38:29.807 --> 38:31.976 مثلاً حس می‌کنم که باید صاف بایستم 38:32.059 --> 38:34.312 یه چیزی حدودِ اینجا، درسته؟ 38:34.395 --> 38:36.564 چون آدم‌هایی رو می‌بینم که فقط چند سال از من 38:36.647 --> 38:38.733 بزرگترن، و فقط یه تغییرِ زاویه کوچیک پیدا کردن 38:38.816 --> 38:42.528 می‌دونی، از این حالت تبدیل شدن به "دیگه تمومه" 38:42.611 --> 38:43.863 و اون تازه شروعِ 38:43.946 --> 38:49.618 سقوطِ تدریجی به همون گودالیه که از قبل پولشو دادی 38:49.702 --> 38:51.078 بابام الان تو همین مایه‌هاست 38:51.162 --> 38:52.455 و من انگار دارم بهش می‌گم: "دیگه برو تو گودال دیگه، مرد." 38:52.538 --> 38:54.373 "دیگه برو تو." 38:54.457 --> 38:56.000 "بیا دیگه، بسه دیگه." 38:56.083 --> 38:57.293 "دیگه حرف‌هاتم حتی معنی نمی‌ده." 38:57.376 --> 38:59.378 "بیا تمومش کنیم." 39:01.964 --> 39:03.549 اصلاً نمی‌دونم دلم می‌خواد دفن بشم یا نه 39:03.632 --> 39:05.843 به نظرم یه جورایی چندش‌آوره و نمی‌دونم اصلاً به دردِ کی می‌خوره 39:05.926 --> 39:07.928 قطعاً به دردِ اون کسی که دفنش می‌کنی نمی‌خوره 39:08.012 --> 39:11.807 فکر کنم دفن کردن عمدتاً واسه اینه که نسل‌های بعدی 39:11.891 --> 39:15.019 بتونن از دور از کنار یه قبرستون رد بشن و یه بزرگتر بگه: 39:15.102 --> 39:17.897 "پدربزرگت اون بالا دفن شده." 39:17.980 --> 39:19.815 و یه بچه بگه: "می‌تونیم بریم اونجا؟" 39:19.899 --> 39:22.443 و اون بزرگتر بگه: "نه، امروز نه." 39:24.487 --> 39:27.406 سوزوندن هم یه گزینه‌ست چون اون‌وقت مردم می‌تونن بپرسن: 39:27.490 --> 39:29.075 "خب، با خاکسترهایِ مارون چیکار کردن؟" 39:29.158 --> 39:30.576 و تصور می‌کنم جوابش این باشه: 39:30.659 --> 39:32.536 "فکر کنم کم‌کم با غذایِ خیسِ گربه قاطیش کردن..." 39:32.620 --> 39:36.374 "تو یه بازه چند ماهه." 39:38.167 --> 39:39.502 "طیِ چند ماه." 39:39.585 --> 39:40.753 و بعد یکی می‌گه: 39:40.836 --> 39:44.256 "آره، این قشنگ به مارون می‌خوره." 39:44.340 --> 39:46.425 بعد در موردِ "تدفین سبز" خوندم. این جالبه 39:46.509 --> 39:48.135 یه جورایی سازگار با محیط زیسته و روشنفکرانه است 39:48.219 --> 39:50.221 این‌جوریه که یه بخشِ مشخصی 39:50.304 --> 39:52.848 از جنگل رو در نظر می‌گیرن که سنگ قبر نداره 39:52.932 --> 39:56.018 و فکر کنم فقط می‌ذارنت تو یه کیسه تجزیه‌پذیر 39:56.102 --> 39:58.729 و همون‌جا زیرِ یه درخت چالت می‌کنن 39:58.813 --> 40:01.190 ولی مغزِ من می‌گه، خب اون زمین که قرار نیست 40:01.273 --> 40:02.441 تا ابد واسه این کار بمونه 40:02.525 --> 40:05.277 بالاخره یه زمانی توش ساخت‌وساز می‌کنن 40:05.361 --> 40:07.029 که یعنی یه زمانی در آینده 40:07.113 --> 40:10.533 یه بچه‌ای ممکنه داشته باشه پشتِ خونه‌شون زمین رو می‌کنه 40:10.616 --> 40:13.869 و یهو بگه: "یه کله پیدا کردم!" 40:13.953 --> 40:15.454 یه بچه دیگه هم پایِ یه درختِ دیگه بگه: 40:15.538 --> 40:18.582 "اینجا هم یکی هست!" 40:18.666 --> 40:22.670 ولی فکر کنم همینو انتخاب کنم 40:22.753 --> 40:24.130 آخه مگه آدم چند بار فرصت پیدا می‌کنه 40:24.213 --> 40:27.216 که واقعاً زندگیِ یه بچه رو تغییر بده؟ 40:29.468 --> 40:33.931 روزی که یه کله پیدا کنی، روزِ بزرگیه 40:34.014 --> 40:35.641 احتمالاً بزرگترین روزِ زندگیته 40:35.724 --> 40:36.725 این داغون‌ترین اتفاقیه 40:36.809 --> 40:38.853 که تو کلِ زندگیت ممکنه برات بیفته 40:38.936 --> 40:40.062 مهم نیست چقدر پیر بشی 40:40.146 --> 40:41.355 اگه یکی بپرسه "داغون‌ترین چیزی که..." 40:41.439 --> 40:42.356 "تا حالا برات اتفاق افتاده چیه؟" 40:42.440 --> 40:48.070 "داداش، هشت سالم بود که چند تا کله پیدا کردیم." 40:48.154 --> 40:49.613 "واو! باهاشون چیکار کردین؟" 40:49.697 --> 40:52.241 "گذاشتیم‌شون تو کیسه بردیم‌شون مدرسه." 40:54.702 --> 40:57.329 "مگه با کله کارِ دیگه‌ای هم می‌شه کرد؟" 41:01.459 --> 41:03.586 گفتم که بابام هنوز زنده‌ست 41:03.669 --> 41:07.631 سالشه و تازه مشاعرشو از دست داده ۸۶ 41:07.715 --> 41:10.634 اوم، من دوست دارم این‌طوری بگم 41:10.718 --> 41:13.012 تا اینکه بگم زوال عقل داره، چون اون غم‌انگیزه 41:13.095 --> 41:14.680 می‌دونی، "تازه مشاعرشو از دست داده" 41:14.763 --> 41:15.973 مثلِ اینکه بگی "قراره چی بشه؟" 41:16.056 --> 41:17.683 می‌دونی؟ 41:19.018 --> 41:22.271 چون قضیه قبل از اینکه غم‌انگیز بشه، عجیب می‌شه 41:22.354 --> 41:24.982 و واقعاً هم همین‌طوره. عجیب می‌شه 41:25.065 --> 41:26.609 ولی درگیرکننده‌ست. جالبه 41:26.692 --> 41:27.943 اگه بتونی اون آدمی که قبلاً بودن رو رها کنی 41:28.027 --> 41:29.278 و فقط با چیزی که الان هستن کنار بیای 41:29.361 --> 41:32.656 خیلی چیزها می‌شه ازش یاد گرفت 41:32.740 --> 41:34.950 چون بالاخره اون فیلتر از بین می‌ره 41:35.034 --> 41:37.328 محدودیتِ زمانی واسه چیزهایی که باید 41:37.411 --> 41:40.623 یا نباید به بچه‌شون بگن، دیگه تموم شده 41:40.706 --> 41:43.334 پس اگه مسائلِ حل‌نشده یا سوالی داری 41:43.417 --> 41:48.422 فقط کافیه دست کنی تو اون گردونه‌یِ شانسِ خاطرات 41:48.506 --> 41:50.633 و ببینی می‌تونی اون تیکه گمشده رو 41:50.716 --> 41:52.676 که تو رو به یه آدمِ کامل تبدیل می‌کنه، پیدا کنی یا نه 41:57.723 --> 41:58.891 چون ما پدر و مادرهامون رو نمی‌شناسیم 41:58.974 --> 42:00.351 واقعاً نمی‌شناسیم‌شون 42:00.434 --> 42:01.894 و گاهی اوقات خودمون رو هم نمی‌شناسیم 42:01.977 --> 42:04.438 منظورم اینه که همه ما مشکلاتی داریم که واقعاً نمی‌دونیم 42:04.522 --> 42:06.023 لزوماً از کجا می‌آن 42:06.106 --> 42:08.901 مثلاً من تو روابطم اصلاً خوب نیستم 42:08.984 --> 42:10.319 و طیِ این سال‌ها فهمیدم 42:10.402 --> 42:13.113 که دلیلِ خیلی خاصی داره 42:13.197 --> 42:15.950 من معمولاً خیلی به رابطه جنسی اهمیت می‌دم یا 42:16.033 --> 42:17.660 اونو تو اولویت می‌ذارم 42:17.743 --> 42:19.745 تو مغزِ من هیچ‌چیزی بهتر 42:19.828 --> 42:21.622 یا مهم‌تر از سکس کردن نیست 42:21.705 --> 42:24.250 حالا، آره، خب، نمی‌گم که مهم نیست 42:24.333 --> 42:25.501 ولی هرچی پیرتر می‌شی مردم می‌گن: 42:25.584 --> 42:27.127 "خب پس تکلیفِ مصاحبت و..." 42:27.211 --> 42:28.754 "اعتماد و صمیمیت چی می‌شه؟" 42:28.837 --> 42:31.215 منم می‌گم: "اِ، نمی‌دونم." 42:31.298 --> 42:32.550 به نظرم اگه تمرکز داشته باشی 42:32.633 --> 42:35.636 می‌تونی از لابلایِ صمیمیت هم سکس کنی 42:41.392 --> 42:43.811 ولی هرچی پیرتر می‌شم، می‌فهمم این راهِ خوبی واسه زندگی نیست 42:43.894 --> 42:46.522 بگذریم، داشتم با بابام ناهار می‌خوردم 42:50.109 --> 42:51.485 رفته بودم آلبوکرکی دیدنش 42:51.569 --> 42:52.570 و رفتیم به این رستورانِ چینی 42:52.653 --> 42:53.904 نشسته بودیم اونجا 42:53.988 --> 42:55.614 و پیش‌خدمت سوپ رو گذاشت رو میز 42:55.698 --> 42:57.157 و داشت می‌رفت 42:57.241 --> 43:02.705 که بابام گفت: "تو هیچ‌وقت از این چشم‌بادومی‌ها خوشت می‌اومد؟" 43:02.788 --> 43:04.123 آره، قرار نیست اون حرف رو اصلاحش کنیم، باشه؟ 43:04.206 --> 43:07.084 حتی ارزش نداره در موردش بحث کنیم 43:07.167 --> 43:10.379 دیگه از اون زمان گذشته. بحث اصلاً این نیست 43:10.462 --> 43:13.048 ولی به یه دلیلی یه فرصتی اینجا دیدم 43:13.132 --> 43:16.051 و گفتم: "آره، قبلاً با زن‌هایِ آسیایی رابطه داشتم." 43:16.135 --> 43:18.637 و بعد به یه دلیلی به بابام نگاه کردم و گفتم: 43:18.721 --> 43:23.601 "چیزی بهتر یا مهم‌تر از سکس کردن هم وجود داره؟" 43:23.684 --> 43:27.271 و بابام، همون‌طور که داشت سوپ می‌خورد، گفت: "نوچ." 43:32.651 --> 43:34.236 و اونجاست که اون لحظه برات پیش می‌آد 43:34.320 --> 43:35.696 که با خودت می‌گی "آها، پس از اینجا به ارث بردم." 43:35.779 --> 43:38.824 "فهمیدم، اینو از بابام به ارث بردم." 43:43.162 --> 43:45.372 ولی فکر کنم تبعاتِ این موضوع 43:45.456 --> 43:48.375 یعنی ادامه دادن به این مدلی که هستم 43:48.459 --> 43:51.337 و ناتوانی در ایجادِ یه رابطه واقعی 43:51.420 --> 43:54.465 تبعاتِ این طرزِ فکر اینه که آخرش 43:54.548 --> 43:55.966 تنها می‌مونی. می‌دونی؟ 43:56.050 --> 44:00.888 آخرش من می‌مونم و دودولم 44:00.971 --> 44:04.933 تو خونه می‌شینیم و می‌گیم: "نه، دمت گرم، از پسش براومدیم." 44:05.017 --> 44:06.894 "ایول. کلی چیزها رو با هم پشتِ سر گذاشتیم." 44:06.977 --> 44:08.729 "دمت گرم." 44:08.812 --> 44:10.189 ولی فکر کنم اگه به وضعیتِ بابام دچار بشم 44:10.272 --> 44:12.399 بیشتر این‌جوری می‌شه که: "تو دودولِ من نیستی." 44:15.027 --> 44:17.905 "دودولِ من کجاست؟ این دودولِ کیه؟" 44:17.988 --> 44:21.575 "کی دودولِ منو برداشته؟" 44:26.747 --> 44:28.874 ولی اون در واقع تو اون وضعیت نیست 44:28.957 --> 44:34.505 یه زنی داره که سال‌ها پیش اونو گروگان گرفته 44:34.588 --> 44:36.423 و اون زن داره ازش مراقبت می‌کنه 44:36.507 --> 44:38.300 این زن رو داره که حدوداً 44:38.384 --> 44:39.677 سال از خودش کوچیکتره ۱۵ 44:39.760 --> 44:42.388 و یه زنِ لاتین‌تبارِ مسیحیه که دوباره غسلِ تعمید داده شده 44:42.471 --> 44:46.767 و یه جورایی طرفدارِ ترامپه. آره، ولی خب کی اهمیت می‌ده؟ 44:46.850 --> 44:50.562 اون داره ازش مراقبت می‌کنه 44:50.646 --> 44:52.648 من که نمی‌خوام این کارو بکنم 44:54.942 --> 44:56.985 من به عیسی اعتقاد ندارم ولی هر روز 44:57.069 --> 44:59.697 واسه وجودِ رُزی از عیسی تشکر می‌کنم 45:03.742 --> 45:04.910 من و برادرم واقعاً هیچ 45:04.993 --> 45:08.122 نقشه خاصی واسه مراقبت‌هایِ بعدی نداریم و شاید اصلاً لازم‌مون نشه 45:08.205 --> 45:10.499 چون مکزیکی‌ها معمولاً تختِ بیمارستان رو 45:10.582 --> 45:12.793 صاف می‌آرن تو پذیرایی و بعد می‌تونن 45:12.876 --> 45:17.131 مراسمِ کریسمس رو دورِ یه یهودیِ در حالِ مرگ بگیرن 45:17.214 --> 45:20.759 فکر کنم یه جور تقارنِ شاعرانه تو این کار هست، ولی 45:26.849 --> 45:29.017 ولی ما واقعاً هیچ نقشه‌ای واسه مراقبت‌هایِ بعدی نداریم 45:29.101 --> 45:31.103 می‌دونم که من و برادرم باید یه فکری بکنیم 45:31.186 --> 45:32.521 چون بالاخره باید این آدم‌ها رو 45:32.604 --> 45:34.189 یه جایی بذاریم، مگه نه؟ 45:34.273 --> 45:38.277 یه جور آسایشگاهی واسه آدم‌هایِ هم‌فکر 45:40.404 --> 45:42.740 جایی که بتونن کلِ روز رو با هم بپلکن و هی خودشونو 45:42.823 --> 45:45.993 به همدیگه معرفی کنن و هر بار که 45:46.076 --> 45:49.329 دوباره تو اون روز با همون آدم روبرو می‌شن، کلی ذوق کنن 45:49.413 --> 45:50.497 اینم خودش یه چیزیه 45:50.581 --> 45:53.459 منظورم اینه که، مگه زندگیت چقدر قراره حال بده؟ 45:55.711 --> 45:57.045 یه کم از سابقه بابام براتون بگم 45:57.129 --> 45:59.381 حدود ۲۰ سال پیش یه شریک کاری داشت 45:59.465 --> 46:01.592 که ۲۰۰ هزار دلار کلاهشو برداشت 46:01.675 --> 46:03.177 خیلی وقت پیش بود 46:03.260 --> 46:07.264 ولی الان، بابام تنها کاری که می‌کنه اینه که درباره کشتن اون یارو حرف می‌زنه 46:13.437 --> 46:15.856 ما هم کلی خوشحالیم که بالاخره یه چیزی یادش مونده 46:15.939 --> 46:20.486 و یه ثباتی تو حافظه‌ش هست، حتی اگه فانتزیِ یه قتلِ انتقام‌جویانه باشه 46:20.569 --> 46:22.780 اگه این همون چیزیه که به واقعیت وصل نگهش داشته 46:22.863 --> 46:23.947 ما قبولش می‌کنیم. باشه؟ 46:24.031 --> 46:27.785 این یه نعمته. واقعاً نعمته 46:27.868 --> 46:29.286 داستان یه کم پیچیده‌تر می‌شه 46:29.369 --> 46:31.079 همین چند وقت پیش برادرم بهم زنگ زد 46:31.163 --> 46:33.290 اون فلوریداست، من لوس‌آنجلسم 46:33.373 --> 46:34.833 بابام هم آلبوکرکیه. برادرم زنگ زد 46:34.917 --> 46:36.293 حسابی قاطی بود. گفت 46:36.376 --> 46:37.503 من گفتم: «چی شده؟» 46:37.586 --> 46:39.713 گفت: «والا رُزی همین الان زنگ زد 46:39.797 --> 46:41.340 بابا داره سرش داد و بیداد می‌کنه.» 46:41.423 --> 46:42.966 منم گفتم: «خب، آروم باش 46:43.050 --> 46:44.593 واسه چی داره سرش داد می‌زنه؟» 46:44.676 --> 46:48.806 برادرم گفت: «آخه واسه تفنگش فشنگ می‌خواد.» 46:48.889 --> 46:50.724 گفتم: «خب اون که فشنگ‌ها رو برداشته 46:50.808 --> 46:52.893 پس قاعدتاً مشکلی نیست.» گفت: «نه، اصلاً هم اوکی نیست 46:52.976 --> 46:54.269 اصلاً امن نیست 46:54.353 --> 46:56.021 وقتی رفتی اونجا باید سعی کنی 46:56.104 --> 46:57.356 اون تفنگ رو از خونه بندازی بیرون.» 46:57.439 --> 46:59.691 منم گفتم: «خب یه لحظه صبر کن. بیا منطقی حرف بزنیم 46:59.775 --> 47:04.738 احتمالاً فشنگ‌ها رو واسه کشتن اون یارو می‌خواد، درسته؟» 47:04.822 --> 47:06.448 برادرم گفت: «چه فرقی می‌کنه؟» 47:06.532 --> 47:10.035 گفتم: «اون یارو آدمِ جالبی نیست.» 47:12.996 --> 47:14.081 فقط گوش کن چی می‌گم 47:14.164 --> 47:16.708 فرض کن واسه بابا فشنگ بگیریم 47:16.792 --> 47:18.418 اونم بره یارو رو بکشه 47:18.502 --> 47:21.505 بندازنش زندان. این‌طوری کلی از بارِ مسئولیت ما کم می‌شه 47:26.218 --> 47:28.470 می‌گم بیا دندون اسب پیش‌کشی رو نشماریم 47:28.554 --> 47:31.932 می‌تونیم هزینه‌های نگهداری‌ش رو بندازیم گردن دولت 47:32.015 --> 47:33.225 و اگه زمان‌بندی‌مون درست باشه 47:33.308 --> 47:34.434 خودش هم اصلاً متوجه تفاوتش نمی‌شه 47:34.518 --> 47:37.437 داداش، این یه بازیِ دوسر برده 47:37.521 --> 47:40.440 اگه یکم متفاوت به قضیه نگاه کنی 47:40.524 --> 47:41.817 حالا، هر چقدر هم که این حرف خنده‌دار باشه 47:41.900 --> 47:46.655 که به نظر من واقعاً هست 47:46.738 --> 47:49.950 بابام واقعاً می‌خواد اون یارو رو بکشه 47:50.033 --> 47:52.494 پس این یعنی من مجبور بودم 47:52.578 --> 47:54.454 با پدرم در این مورد گپ بزنم 47:54.538 --> 47:55.956 این‌ها همون چیزهایی هستن که آدم مجبوره 47:56.039 --> 47:57.416 با والدینی که زوال عقل دارن درباره‌شون حرف بزنه 47:57.499 --> 47:59.585 حرف‌هایی که هیچ‌وقت فکرش رو نمی‌کردی بزنی 47:59.668 --> 48:02.588 مجبور شدم با بابام بشینم. بابام به زور راه می‌ره 48:02.671 --> 48:05.841 مجبور شدم بشینم و مرد و مردونه باهاش حرف بزنم 48:05.924 --> 48:07.217 درباره این وضعیت 48:07.301 --> 48:09.136 بهش گفتم: «خب بابا، چه خبر؟ 48:09.219 --> 48:10.429 می‌خوای اون یارو رو بکشی؟» 48:10.512 --> 48:13.432 بابام گفت: «آره، می‌خوام اون کثافت رو بکشم.» 48:13.515 --> 48:15.517 گفتم: «نه با اون تفنگ.» 48:18.478 --> 48:19.730 گفتم: «خب، همین‌طوری می‌خوای پاشی رانندگی کنی 48:19.813 --> 48:20.731 بری اونجا و بکشیش؟» 48:20.814 --> 48:22.024 گفت: «آره، می‌خوام تا اونجا رانندگی کنم 48:22.107 --> 48:24.401 و اون عوضی رو بکشم.» 48:24.484 --> 48:29.573 گفتم: «بابا اصلاً دیگه می‌تونی رانندگی کنی؟» 48:29.656 --> 48:32.743 بابام شاکی شد و گفت: «معلومه که می‌تونم.» 48:32.826 --> 48:37.956 و بعدش گفت: «نه، نمی‌دونم اصلاً کجا دارم می‌رم.» 48:38.040 --> 48:41.043 پس فکر کنم اون یارو فعلاً جاش امنه 48:47.049 --> 48:49.968 خب، حالا می‌خواید درباره چی حرف بزنیم؟ 48:50.052 --> 48:52.054 هیتلر 48:56.433 --> 48:59.144 هیتلر یه پفیوزِ تمام‌عیار بود 48:59.227 --> 49:00.604 و من بی‌دلیل این‌طوری نمی‌گم 49:00.687 --> 49:02.689 منظورم اینه که، قدیما همه با این حرف موافق بودیم 49:02.773 --> 49:06.652 ولی الان انگار قضیه اون‌قدرها روشن نیست، ولی هیتلر یه پفیوزِ تمام‌عیار بود 49:06.735 --> 49:08.236 و ببینید، خب من یه یهودیم 49:08.320 --> 49:09.446 تمام عمر به ما یاد دادن 49:09.529 --> 49:11.865 که از هیتلر دوری کنیم، می‌دونید؟ 49:11.949 --> 49:13.325 اگه داشتید تو خیابون راه می‌رفتید 49:13.408 --> 49:16.453 و دیدید هیتلر اونجاست، سعی کنید مسیرتون رو کج کنید 49:16.536 --> 49:17.621 اگه راه فراری نداشتید 49:17.704 --> 49:20.582 باهاش چشم تو چشم نشید و سریع از بغلش رد شید 49:20.666 --> 49:22.125 اما دلیل اینکه اسم هیتلر رو آوردم 49:22.209 --> 49:24.169 اینه که همه‌مون می‌دونیم هیتلر و نازی‌ها 49:24.252 --> 49:27.464 تجسمِ شرِ مطلق روی زمین بودن 49:27.547 --> 49:29.216 منظورم اینه که الانم نازی داریم 49:29.299 --> 49:32.386 ولی دیگه اون‌قدر خوش‌تیپ نیستن 49:32.469 --> 49:34.805 یه مشت آدمِ درب و داغونن تو گروه‌های شبه‌نظامی 49:34.888 --> 49:37.849 که لباس‌های ورزشی و پلنگی می‌پوشن و دوربین دید در شب می‌زنن 49:37.933 --> 49:39.434 و خودشون انتخاب می‌کنن چه کلاهی سرشون بذارن 49:39.518 --> 49:42.229 که تو دهه ۳۰ میلادی اصلاً سابقه نداشت 49:46.149 --> 49:47.859 نازی‌های اصلی خیلی شیک بودن 49:47.943 --> 49:50.654 می‌دونید، هوگو باس 49:50.737 --> 49:52.823 اون هوگو باس کلی از یونیفرم‌ها رو طراحی کرده بود 49:52.906 --> 49:54.241 واسه نازی‌های رده‌بالا 49:54.324 --> 49:56.868 خیلی عجیبه، چون هنوزم یه برند معروفه 49:56.952 --> 50:00.414 هیچ‌کس هم درباره‌ش حرف نمی‌زنه. ملت فقط هوگو باس می‌خرن 50:00.497 --> 50:01.790 اصلاً هم براشون مهم نیست 50:01.873 --> 50:04.084 حتی نمی‌دونن که اون واسه نازی‌ها 50:04.167 --> 50:05.252 یونیفرم طراحی می‌کرده 50:05.335 --> 50:07.337 فقط می‌گن: «کت‌وشلوارِ هوگو باسِ منو ببین.» 50:07.421 --> 50:09.673 اون‌وقت من اینجا نشستم دارم سرِ شیرِ سویا حرص می‌خورم 50:09.756 --> 50:11.758 خب 50:16.763 --> 50:18.557 ولی نکته‌ درباره نازی‌ها و دلیلی که 50:18.640 --> 50:21.184 اسمشون رو آوردم اینه که، ببینید، می‌دونیم اونا بدذاتن 50:21.268 --> 50:22.811 ولی انگار یه چیزی شبیه اسطوره‌ست و، می‌دونید 50:22.894 --> 50:24.229 یه چیز تاریخیه و خیلی از ماها 50:24.312 --> 50:26.064 ارتباط شخصی‌ای نداریم 50:26.148 --> 50:27.524 با اینکه نازی‌ها واقعاً چه شکلی بودن 50:27.607 --> 50:28.900 یه جور فاصله وجود داره 50:28.984 --> 50:30.444 یه جور بی‌حسی نسبت بهش هست 50:30.527 --> 50:32.821 و من فقط می‌خوام اینو بررسی کنم 50:32.904 --> 50:35.782 چون اخیراً با خودم فکر کردم که 50:35.866 --> 50:37.200 خب، بذار یه سری به هیتلر بزنم 50:37.284 --> 50:39.578 نشستم یه مینی‌سریال شش ساعته دیدم 50:39.661 --> 50:40.579 شش ساعتِ مجزا 50:40.662 --> 50:42.497 درباره دادگاه‌های نورنبرگ و هیتلر 50:42.581 --> 50:44.458 فکر می‌کنی اکثرِ اون چیزها رو می‌دونی 50:44.541 --> 50:47.669 و شاید هم بدونی، ولی چیزی که منو شوکه کرد 50:47.753 --> 50:49.546 این بود که یه جور بی‌حسی توش هست 50:49.629 --> 50:51.715 داشتم هر قسمت رو می‌دیدم و با خودم می‌گفتم 50:51.798 --> 50:53.258 «آره، خب، حتماً 50:53.341 --> 50:55.177 حمله به اروپا. آره، هولوکاست 50:55.260 --> 50:56.178 آره، اینو می‌دونستم.» 50:56.261 --> 50:57.471 ولی یه جورایی نسبت بهش منفعلم 50:57.554 --> 50:59.014 انگار زیاد روم تأثیر نمی‌ذاره 50:59.097 --> 51:02.017 و بعد، بعد از پنج ساعت و نیم یه اتفاقی می‌افته 51:02.100 --> 51:04.644 نمی‌خوام داستان رو واسه کسی لو بدم 51:04.728 --> 51:06.188 ولی آخرش می‌میره 51:06.271 --> 51:08.857 اما بعد از پنج ساعت و نیم، یه چیزی معلوم می‌شه 51:08.940 --> 51:10.233 حالا نمی‌دونم اینو می‌دونستید یا نه 51:10.317 --> 51:12.944 ولی هیتلر قبل از اینکه خودشو بکشه 51:13.028 --> 51:14.905 سگش رو کشت 51:14.988 --> 51:17.240 و بعد از پنج ساعت و نیم تماشای اون برنامه 51:17.324 --> 51:18.950 این همون لحظه‌ای بود که بلند گفتم 51:19.034 --> 51:21.953 «عجب آدمِ کثافتی.» 51:24.915 --> 51:27.751 کدوم هیولایی سگش رو می‌کشه؟ 51:27.834 --> 51:29.294 منظورم اینه که اون بقیه چیزها رو می‌دونستم 51:29.377 --> 51:33.590 ولی لعنتی... هیتلر واقعاً یه پفیوزه 51:33.673 --> 51:36.676 پرونده هیتلر دیگه بسته شد 51:40.889 --> 51:42.766 فکر کنم اگه هیتلر امروز زنده بود 51:42.849 --> 51:45.852 احتمالاً تو پادکستِ تئو وان ظاهر می‌شد 51:49.856 --> 51:51.316 تئو هم این‌طوری می‌گفت که: 51:51.399 --> 51:53.193 «خب، پس شماها کلی "شیشه" می‌زدید، نه؟ 51:53.276 --> 51:55.654 منظورم اینه که همه نازی‌ها پاتیلِ 51:55.737 --> 51:57.405 شیشه بودن، مگه نه هیتلر؟ 51:57.489 --> 52:00.700 اون کوفتی آدمو دیوونه می‌کنه رفیق 52:00.784 --> 52:01.952 منم یه بار شیشه زدم 52:02.035 --> 52:05.122 سه روز بیدار بودم و بعدش یه پرنده زنده رو خوردم 52:05.205 --> 52:09.584 جدی می‌گم هیتلر. یه پرنده زنده، داداش 52:09.668 --> 52:12.170 هی هیتلر، تو اصلاً از یهودی‌ها هم متنفر نبودی 52:12.254 --> 52:15.966 فقط اثرات شیشه بود که تو رو دیوونه کرد، رفیق 52:16.049 --> 52:19.052 هی هیتلر...» 52:21.555 --> 52:23.348 «نمی‌خوای همین الان تو برنامه من 52:23.431 --> 52:26.768 از همه یهودی‌ها معذرت‌خواهی کنی؟ 52:26.852 --> 52:29.479 نه؟ درکت می‌کنم.» 52:36.570 --> 52:38.697 دوست دارم فکر کنم این جوک‌ها به درد بخورن 52:38.780 --> 52:41.950 واقعاً نمی‌دونم 52:42.033 --> 52:46.204 دوست دارم فکر کنم جوک‌هام تأثیرگذارن 52:46.288 --> 52:49.040 ولی نمی‌دونم اصلاً چقدر خریدار دارن 52:49.124 --> 52:52.085 فکر کنم در بهترین حالت، بذار ببینیم 52:52.169 --> 52:53.753 این کلِ مسیرِ اثرگذاری منه: 52:53.837 --> 52:56.047 شاید، مثلاً یک یا دو هفته دیگه 52:56.131 --> 52:59.926 ممکنه چند نفرتون داشته باشید قهوه درست می‌کنید یا یه چیزی 53:00.010 --> 53:01.052 و زیر لب با خودتون بگید: 53:01.136 --> 53:03.138 «اون حرفی که اون یارو زد باحال بود.» 53:07.017 --> 53:10.687 فکر کنم تهِ تهش همین باشه 53:10.770 --> 53:12.397 شاید اگه بخوایم یه کم فراتر بریم 53:12.480 --> 53:14.774 چند ماه دیگه دارید با چند نفر حرف می‌زنید 53:14.858 --> 53:17.194 و اونا یه موضوعی رو وسط می‌کشن 53:17.277 --> 53:19.196 که من درباره‌ش حرف زدم، و بعد شما می‌گید: «وای خدای من 53:19.279 --> 53:22.115 من همین... دیدم یه کمدین داشت درباره همین حرف می‌زد 53:22.199 --> 53:23.658 اون کمدینه، مارک مارون رو می‌شناسی؟» 53:23.742 --> 53:25.619 و شاید دو نفر از اون چهار نفر بگن: «آره 53:25.702 --> 53:26.953 فکر کنم بشناسمش.» 53:27.037 --> 53:31.666 و بعد شما جوکِ منو خیلی بد تعریف می‌کنید 53:31.750 --> 53:33.627 و هیچ‌کس هم نمی‌خنده 53:33.710 --> 53:35.045 و اون موقع یه لحظه معذب‌کننده پیش می‌آد 53:35.128 --> 53:37.255 و با خودتون می‌گید: «اصلاً خنده‌دار بود؟» 53:37.339 --> 53:40.050 خلاصه که این‌طوریه 53:40.133 --> 53:42.135 ولی دوست دارم فکر کنم آدمِ مهمی‌ام، اما خب 53:42.219 --> 53:44.429 می‌دونید، من کاملاً هم متوهم نیستم 53:44.512 --> 53:46.806 می‌دونم هیچ جوکی قرار نیست بگم 53:46.890 --> 53:49.601 که بترکونه و ویروسی بشه و باعث بشه 53:49.684 --> 53:52.103 همه این نازی‌های جوون و جدید با خودشون بگن: 53:52.187 --> 53:55.190 «اوه پسر، فکر کنم من فقط از بابام شاکی‌ام.» 53:59.444 --> 54:03.365 «شایدم همجنس‌گرا باشم. خیلی عجیبه 54:03.448 --> 54:07.244 جوکِ اون یهودیه واقعاً مغزمو تکون داد 54:07.327 --> 54:09.955 ولی خب کار یهودی‌ها همینه دیگه.» 54:13.375 --> 54:15.460 از تعریف کردنِ این جوک یاد گرفتم که مردهای همجنس‌گرا 54:15.543 --> 54:19.881 به یه دلیل خیلی خاص ازش خوششون نمی‌آد 54:19.965 --> 54:21.424 دوست ندارن با این موضوع ربط داده بشن 54:21.508 --> 54:24.094 خوششون نمی‌آد از این ایده که این "اینسل‌ها" 54:24.177 --> 54:26.596 و این نازی‌های جوون به خاطر این، این‌طوری هستن 54:26.680 --> 54:29.307 چون همجنس‌گرای نهفته یا سرکوب‌شده‌ان 54:29.391 --> 54:31.476 از این ربط دادن خوششون نمی‌آد 54:31.559 --> 54:35.730 منم حرفشون رو می‌شنوم و درک می‌کنم، ولی ۱۰۰ درصد پای حرفم می‌ایستم 54:38.066 --> 54:39.317 چون اونا خیلی همجنس‌گرا می‌زنن 54:39.401 --> 54:42.028 تا حالا فیلم‌های یه مشت نازیِ جوون رو دیدید؟ 54:42.112 --> 54:44.114 انگار تنها چیزی که کم دارن، مثلاً آهنگ رقص 54:44.197 --> 54:47.575 و یه جور تمِ خاصه، که حدس می‌زنم تمش همون 54:47.659 --> 54:50.996 نازی‌ها باشه، می‌دونید دیگه 54:53.415 --> 54:55.375 یه پیرمرد همجنس‌گرا بعد از اجرا اومد پیشم 54:55.458 --> 54:58.420 و این‌طوری گفت، گفت: «ما اینا رو نمی‌خوایم.» 55:02.424 --> 55:05.885 منم با خودم گفتم، اِ... ولی یه جورایی می‌خوایدشون 55:05.969 --> 55:07.012 منظورم اینه که خیلی جذابن 55:07.095 --> 55:09.764 تا حالا بعضی از اون نازی‌های جوون و جذاب رو دیدید؟ 55:09.848 --> 55:12.475 بی‌خیال، کیه که نخواد یه نازی رو سرِ راه بیاره؟ 55:15.478 --> 55:19.107 بی‌خیال عجوزه، تو هنوزم بلدی دل ببری 55:19.190 --> 55:21.609 به خاطر آمریکا این کارو بکن 55:21.693 --> 55:26.114 با آلتت اونا رو آزاد کن 55:32.662 --> 55:36.750 خب، قسمت بعدیِ حرف‌هام 55:36.833 --> 55:39.836 واسه شما سخت خواهد بود 55:39.919 --> 55:42.047 به عنوان تماشاچی 55:42.130 --> 55:44.632 ولی فقط می‌خوام بدونید که من اوکیم 55:44.716 --> 55:45.759 از پسش برمی‌آم 55:45.842 --> 55:49.137 معتقدم می‌تونم چیزی رو که می‌خوام درباره‌ش حرف بزنم 55:49.220 --> 55:51.014 به اون سطحی که لازمه برسونم 55:51.097 --> 55:52.599 باهاش کنار اومدم. حالم خوبه 55:52.682 --> 55:53.975 پس نگران من نباشید 55:54.059 --> 55:55.935 هر برداشتی که ازش دارید پای خودتونه 55:56.019 --> 56:00.690 ولی قبل از شروع فقط بدونید که من حالم خوبه 56:00.774 --> 56:03.443 خب، تروما (آسیب روانی) 56:03.526 --> 56:05.528 ببینید، من معتقدم همه تروما دارن 56:05.612 --> 56:08.615 همه یه جورایی تو طیفِ اختلال استرسِ پس از سانحه هستن 56:08.698 --> 56:11.034 و من طرفدار پر و پا قرصِ تروما-درمانی‌ام 56:11.117 --> 56:12.285 که چیز نسبتاً جدیدیه. این‌طوریه که 56:12.369 --> 56:15.497 ایده‌ش اینه که تروماهات رو میاری 56:15.580 --> 56:17.749 به زمان حال و باهاشون مواجه می‌شی 56:17.832 --> 56:20.085 یا از طریق "ای‌ام‌دی‌آر" یا حرف زدن 56:20.168 --> 56:21.836 و هدف اینه که یه جورایی خنثی‌ش کنی 56:21.920 --> 56:23.797 و با همون کسی که الان هستی یکی‌ش کنی 56:23.880 --> 56:26.383 تا دیگه سرکوب نشه و مدام حالت رو بد نکنه 56:26.466 --> 56:27.926 به نظرم فوق‌العاده‌ست 56:28.009 --> 56:29.469 و فکر کنم یکی از مزیت‌هاش اینه 56:29.552 --> 56:31.346 که بعد از اینکه تروماهات رو پردازش کردی 56:31.429 --> 56:34.599 می‌تونی تصمیم بگیری کدوم یکی‌شون 56:34.682 --> 56:37.519 بیشترین تأثیر رو روی زندگیت داشته 56:37.602 --> 56:39.604 خب، این مقدمه‌چینی بود 56:45.151 --> 56:49.155 خیلی خب، وقتی بچه بودم بابام تو نیروی هوایی بود 56:49.239 --> 56:50.824 دو سال تو انکوریجِ آلاسکا مستقر بود 56:50.907 --> 56:53.201 فکر کنم شش یا هفت سالم بود 56:53.284 --> 56:55.120 برادرم هم شاید چهار یا پنج سالش بود 56:55.203 --> 56:58.081 و تو اون مدت ما یه پرستار داشتیم 56:58.164 --> 57:01.626 که پرستارِ مرد بود، یه آقا 57:01.709 --> 57:05.004 و اون از من و برادرم می‌خواست که براش ساک بزنیم 57:05.088 --> 57:07.549 مطمئنم که این کارو نکردم، باشه؟ 57:07.632 --> 57:09.259 ولی هرچی سنم بالاتر می‌ره می‌گم: 57:09.342 --> 57:13.012 «مگه می‌شه نکرده باشم؟» خب 57:13.096 --> 57:14.806 ما اینو به بابام گفتیم 57:14.889 --> 57:16.850 و تنها چیزی که یادمه بابام گفت 57:16.933 --> 57:18.184 حتماً بحثِ بزرگ‌تری بوده 57:18.268 --> 57:19.769 ولی تنها چیزی که یادمه گفت این بود: 57:19.853 --> 57:21.479 «آره، باباش گروهبانه.» 57:21.563 --> 57:24.107 حالا نمی‌دونم این کجاش به درد بخوره 57:24.190 --> 57:26.276 و نمی‌دونم واقعاً معنیش چی بود 57:26.359 --> 57:28.778 می‌دونم هضمش سنگینه 57:28.862 --> 57:30.238 یکی دو سال بعد، اسباب‌کشی کرده بودیم 57:30.321 --> 57:32.115 و اون موقع من دیگه دبستان می‌رفتم 57:32.198 --> 57:34.284 و حدس می‌زنم مامان‌های اکثرتون بلد باشن چطوری 57:34.367 --> 57:35.618 پاکت ناهار رو تا کنن. کار سختی نیست 57:35.702 --> 57:37.120 خط می‌ندازی، تاش می‌کنی، خط می‌ندازی، تاش می‌کنی 57:37.203 --> 57:38.455 یه بار دیگه هم خط می‌ندازی 57:38.538 --> 57:39.831 یه دستگیره کوچیک براش درست می‌کنی که بچه‌ت بگیره دستش 57:39.914 --> 57:41.499 و پاکت ناهارش رو ببره مدرسه 57:41.583 --> 57:43.918 ولی مامان من اصلاً از پس این کار برنمی‌اومد 57:44.002 --> 57:47.130 همین‌طوری مچاله‌ش می‌کرد تبدیل می‌شد به یه ستون آشغال 57:47.213 --> 57:48.965 و ساندویچ‌های کره بادوم‌زمینی و مربای من رو 57:49.048 --> 57:50.550 می‌پیچید لای فویل آلومینیومی که باعث می‌شد 57:50.633 --> 57:52.051 به یه گندِ چسبناک و داغون تبدیل بشن 57:52.135 --> 57:54.262 بقیه بچه‌ها با اون کیسه‌ساندویچ‌های مارک‌دارشون 57:54.345 --> 57:55.847 و پاکت‌های ناهارِ تمیز و تاشده‌شون بودن 57:55.930 --> 57:59.559 منم با کیسه زباله‌م بودم 57:59.642 --> 58:01.269 تازه مامانم فکر می‌کرد من بچه‌ی چاقی‌ام 58:01.352 --> 58:04.105 واسه همین نصفِ قرص لاغری می‌ذاشت توی پاکت ناهارم 58:04.189 --> 58:06.274 آره، این داستان سال‌ها ادامه داشت 58:06.357 --> 58:07.400 و بذارید باهاتون صادق باشم 58:07.484 --> 58:11.529 خیلی بدتر از ساک زدن واسه پرستار بچه‌ست 58:17.702 --> 58:19.329 مامانم من رو فرستاد پیش‌آهنگی 58:19.412 --> 58:20.497 به نظرتون من شبیه اون مردِ بالغی هستم که 58:20.580 --> 58:23.416 گزینه مناسبی برای پیش‌آهنگی بوده باشه؟ 58:23.500 --> 58:25.084 اون بچه‌ای که تو ذهنتون تصور می‌کنید؟ 58:25.168 --> 58:26.252 اصلاً نمی‌دونم چرا این کار رو کرد 58:26.336 --> 58:27.337 فکر نکنم براش مهم بود 58:27.420 --> 58:29.797 فکر کنم فقط وقتِ بیشتری می‌خواست که قلاب‌بافی کنه 58:29.881 --> 58:31.549 و سیگار بکشه و شراب بنوشه 58:31.633 --> 58:34.344 خب، توی پیش‌آهنگی یه سری مسئولیت‌های والدینی هم هست 58:34.427 --> 58:35.345 که باید انجام بشه 58:35.428 --> 58:36.638 مامانت باید اون آرم‌ها رو بدوزه 58:36.721 --> 58:39.349 روی لباس فرم کوچیکت و برات یه کلاه بگیره 58:39.432 --> 58:41.601 یه راه و روشی هم داره، توی دفترچه راهنماش نوشته 58:41.684 --> 58:43.353 مامان من که دفترچه رو نخوند 58:43.436 --> 58:45.188 هر جا که به نظرش 58:45.271 --> 58:46.189 باحال می‌اومد می‌دوختشون 58:46.272 --> 58:47.857 فکر کنم یکیش روی شلوارم بود 58:47.941 --> 58:51.069 مثلاً یه آرم پشت شونه‌م بود 58:51.152 --> 58:53.571 یه کلاهِ کوفتی هم برام نگرفت 58:57.408 --> 59:01.329 گروه ما به خاطر من توی بازرسی رد شد 59:01.412 --> 59:04.415 خیلی بدتر از ساک زدن واسه پرستار بچه 59:10.547 --> 59:13.132 ببینید، نمی‌خوام موضوع رو بی‌اهمیت جلوه بدم 59:13.216 --> 59:15.385 یا ترما و سوءاستفاده‌ی کسی رو کوچیک بشمرم 59:15.468 --> 59:17.178 و می‌دونید، مشخصاً اتفاق وحشتناکیه 59:17.262 --> 59:18.888 و کی می‌دونه؟ شاید تا یکی دو سال دیگه 59:18.972 --> 59:21.182 بفهمم که همون ساک زدن واسه پرستار بچه 59:21.266 --> 59:24.018 دقیقاً همون دلیلیه که من الان این شکلی‌ام 59:24.102 --> 59:27.480 و اون موقع، لابد بیخیال استندآپ میشم 59:27.564 --> 59:30.567 و احتمالاً میرم توی "تِد" سخنرانی می‌کنم 59:32.860 --> 59:38.616 آره، درباره ساک زدن واسه پرستارها و موضوعات مشابه، می‌دونید دیگه 59:38.700 --> 59:43.121 ولی الان قضیه این نیست 59:43.204 --> 59:44.414 و گاهی از خودم می‌پرسم، می‌دونید 59:44.497 --> 59:47.375 چه بلایی سر اون پرستار اومد؟ 59:47.458 --> 59:49.168 اون یارو چی شد؟ 59:49.252 --> 59:53.047 یعنی الان یه جایی اون بالاها تو آلاسکاست 59:53.131 --> 59:55.258 و توی یه باشگاه کمدیِ درجه دو رفته روی استیج 59:55.341 --> 59:58.344 و داره روایت خودش رو از ماجرا میگه؟ 01:00:00.680 --> 01:00:02.181 یه جایی وایساده و میگه: 01:00:02.265 --> 01:00:05.518 «خب، بابام که گروهبان بود 01:00:05.602 --> 01:00:08.146 وقتی جوون‌تر بودم مجبورم می‌کرد پرستار بچه بشم 01:00:08.229 --> 01:00:10.982 آخه کدوم مردی پرستار بچه میشه؟ 01:00:11.065 --> 01:00:15.028 واسه همین منم مجبورشون می‌کردم برام ساک بزنن 01:00:15.111 --> 01:00:16.821 اوه، چی شد؟ نکنه خیلی متهور شدید که به این نمی‌خندید؟ 01:00:16.904 --> 01:00:19.490 ای بچه‌ننه کده‌های لعنتی؟ 01:00:19.574 --> 01:00:21.576 قراره به خاطر استندآپِ ساک زدن واسه پرستار 01:00:21.659 --> 01:00:24.829 کنسل بشم، ای لیبرال‌های ترسو؟ 01:00:24.912 --> 01:00:26.873 برید گمشید بابا.» 01:00:34.255 --> 01:00:39.844 بابام، همون جناب گروهبان 01:00:39.927 --> 01:00:43.264 بهم یاد داد چطوری با دودولش اسمم رو روی برف بنویسم 01:00:43.348 --> 01:00:45.391 کجایید ملت؟ خیلی سیاه بود؟ 01:00:45.475 --> 01:00:48.478 واسه شما لیبرال‌های سوسول خیلی سیاه بود؟ 01:00:56.110 --> 01:00:57.904 بابام 01:01:00.615 --> 01:01:06.079 اون جناب گروهبان همیشه یه چیزایی می‌گفت مثل 01:01:06.162 --> 01:01:09.666 «اجازه فرود دارم؟»، قبل اینکه کارش رو پشت من تموم کنه 01:01:09.749 --> 01:01:12.418 این دیگه تهِ خطه؟ تهش اینجاست؟ 01:01:12.502 --> 01:01:14.879 واسه شما ترسوهای کوچولو خیلی سیاهه؟ 01:01:14.962 --> 01:01:17.799 می‌خواید کنسلم کنید، ای لیبرال‌های احمقِ لعنتی؟ 01:01:24.180 --> 01:01:25.848 تمام تلاشم رو می‌کنم که یه نمایش 01:01:25.932 --> 01:01:28.184 تک‌نفره‌ی کامل در نقشِ اون یارو اجرا نکنم 01:01:30.144 --> 01:01:34.273 و ببینید، من 01:01:34.357 --> 01:01:36.359 نمی‌دونم این از کجا اومد 01:01:36.442 --> 01:01:38.528 یا چرا تصورش کردم 01:01:38.611 --> 01:01:40.863 نمی‌دونم چرا 01:01:40.947 --> 01:01:43.616 ولی شخصیت جالبیه، نه؟ 01:01:43.700 --> 01:01:45.827 چالش‌برانگیزه 01:01:45.910 --> 01:01:47.328 مثلاً، اولِ اون داستان 01:01:47.412 --> 01:01:50.415 فکر نمی‌کردید با اون یارو همدلی کنید، نه؟ 01:01:55.628 --> 01:01:56.879 بیخیال، بذارید یه کم فضا رو عوض کنم 01:01:56.963 --> 01:01:59.799 داشتم یه اجرا می‌رفتم 01:01:59.882 --> 01:02:01.217 همین قبل از ضبطِ این برنامه 01:02:01.300 --> 01:02:05.430 توی یه کلاب در وگاس اجرا داشتم، نه توی کازینو 01:02:05.513 --> 01:02:08.433 و می‌دونید، داشتم روی همین بخش‌ها کار می‌کردم 01:02:08.516 --> 01:02:10.560 بعضی وقتا زنِ بابام، رزی 01:02:10.643 --> 01:02:12.437 صدها مایل رانندگی می‌کنه و اون رو میاره 01:02:12.520 --> 01:02:14.981 تا اجرای من رو ببینه، چون خیلی بهش حال میده 01:02:15.064 --> 01:02:17.275 اونم اومده بود من رو ببینه و خب 01:02:17.358 --> 01:02:20.403 منم داشتم روی اون تیکه کار می‌کردم 01:02:20.486 --> 01:02:22.989 بعد از اجرا نشسته بودم 01:02:23.072 --> 01:02:24.574 توی اتاق انتظار باهاش، می‌دونید 01:02:24.657 --> 01:02:28.035 فقط من بودم و بابایِ دِمِنس‌گرفته‌م 01:02:28.119 --> 01:02:29.662 بهش گفتم، گفتم: «اون رو یادت میاد؟ 01:02:29.746 --> 01:02:32.123 اون قضیه پرستار بچه رو یادت هست؟» 01:02:32.206 --> 01:02:34.333 گفت: «یادمه.» 01:02:34.417 --> 01:02:40.047 گفتم: «خب، ما برام ساک زدیم؟» 01:02:40.131 --> 01:02:42.133 بابام گفت: «نه، شماها همچین کاری نکردید.» 01:02:42.216 --> 01:02:45.136 گفتم: «خب، خیالم راحت شد.» 01:02:45.219 --> 01:02:47.138 بعد حدود سه دقیقه همین‌طوری اونجا نشسته بودیم 01:02:47.221 --> 01:02:49.098 و شنیدم که بابام زیر لب زمزمه کرد: 01:02:49.182 --> 01:02:52.185 «باباش گروهبان بود.» 01:02:56.147 --> 01:02:57.648 هنوزم نمی‌دونم منظورش چی بود 01:02:57.732 --> 01:03:00.902 راستش رو بخواید، تیکه‌یِ مفیدی از این پازل نبود 01:03:00.985 --> 01:03:03.029 اگر بخوام باهاتون صادق باشم 01:03:08.075 --> 01:03:09.952 می‌دونم اون تیکه خیلی سنگین بود 01:03:10.036 --> 01:03:13.623 و حتی مطمئن نیستم لازم بود یا نه 01:03:17.794 --> 01:03:21.047 ولی خب، آدم باید خودش رو به چالش بکشه دیگه 01:03:21.130 --> 01:03:23.049 ولی می‌تونم فضا رو تلطیف کنم 01:03:23.132 --> 01:03:24.717 بیاید یه کم ذائقه‌مون رو عوض کنیم 01:03:24.801 --> 01:03:29.972 گربه‌م، چارلی، یه جورایی بیشعوره 01:03:30.056 --> 01:03:31.307 البته همه گربه‌ها بیشعورن 01:03:31.390 --> 01:03:33.184 یه جورایی واسه همین هم میرن گربه میارن 01:03:33.267 --> 01:03:34.769 می‌دونید، اونایی که سگ دوست دارن، فقط 01:03:34.852 --> 01:03:36.145 می‌دونید، فقط مهرطلب و آویزونن 01:03:36.229 --> 01:03:39.023 و عشقِ گربه‌ها دنبال چالش‌ان 01:03:39.106 --> 01:03:40.149 می‌خوان با حیوونی زندگی کنن 01:03:40.233 --> 01:03:42.276 که واقعاً نمی‌دونن اصلاً ازشون خوشش میاد یا نه 01:03:42.360 --> 01:03:44.237 تا وقتی که اون حیوون زنده است 01:03:44.320 --> 01:03:47.782 و فکر کنم همه گربه‌ها اولش بیشعورن 01:03:47.865 --> 01:03:49.200 ولی خب، ازشون خوشت میاد 01:03:49.283 --> 01:03:51.744 اولش یه جورایی میگی: «این بیشعورِ فلان‌فلان‌شده.» 01:03:51.828 --> 01:03:53.371 و بعد از حدود شش ماه 01:03:53.454 --> 01:03:55.331 میگی: «آخی، این بیشعور رو ببین.» 01:03:55.414 --> 01:03:58.209 می‌دونید، خب 01:03:58.292 --> 01:03:59.752 یه لحظه‌ی عمیق داشتم 01:03:59.836 --> 01:04:01.629 یه لحظه‌ی سرنوشت‌ساز با چارلی 01:04:01.712 --> 01:04:03.589 و می‌خوام باهاتون در میون بذارمش 01:04:03.673 --> 01:04:07.093 من دوست دارم با اون توپِ مچاله‌یِ کاغذی با چارلی بازی کنم 01:04:07.176 --> 01:04:08.469 یه توپ کوچیک مچاله‌ست و من پرتش می‌کنم 01:04:08.553 --> 01:04:10.179 و اون میره باهاش بازی می‌کنه. گاهی هم برام میارتش 01:04:10.263 --> 01:04:11.848 گربه باهوشیه. من لذت می‌برم 01:04:11.931 --> 01:04:14.809 دوست دارم بازی کردن چارلی با اون توپ رو ببینم 01:04:14.892 --> 01:04:16.894 ولی فرقی نمی‌کنه کجای خونه با اون توپ بازی کنم 01:04:16.978 --> 01:04:18.271 طبقه بالا یا طبقه پایین 01:04:18.354 --> 01:04:19.272 توی عرضِ چهار دقیقه 01:04:19.355 --> 01:04:20.606 سر از زیرِ اجاق‌گاز درمیاره 01:04:20.690 --> 01:04:24.026 من صحنه رو نمی‌بینم ولی همه توپ‌های مچاله 01:04:24.110 --> 01:04:26.612 آخرش میرن زیر اجاق‌گاز 01:04:26.696 --> 01:04:31.033 همین اواخر، با دسته جارو روی زانوهام بودم 01:04:31.117 --> 01:04:32.618 و داشتم سعی می‌کردم توپ رو دربیارم 01:04:32.702 --> 01:04:34.120 چراغ‌قوه آیفونم رو روشن کرده بودم 01:04:34.203 --> 01:04:35.621 داشتم سعی می‌کردم توپ مچاله رو 01:04:35.705 --> 01:04:36.914 از زیر اجاق‌گاز دربیارم که دیدم چارلی 01:04:36.998 --> 01:04:38.958 همون‌جا نشسته و فهمیدم، اوه لعنتی 01:04:39.041 --> 01:04:42.044 اون دوست داره بازی کردنِ من با توپ رو تماشا کنه 01:04:46.966 --> 01:04:51.137 کل این ماجرا از اول یه نقشه بوده 01:04:54.181 --> 01:04:56.350 خب، باید یه افکت صوتی 01:04:56.434 --> 01:05:00.146 روی گوشیم برای این تیکه‌ی آخر تنظیم کنم 01:05:00.229 --> 01:05:01.355 مسئول‌های صدا همیشه میگن: «می‌دونی 01:05:01.439 --> 01:05:03.107 ما می‌تونیم از روی دستگاه پخش کنیم.» منم میگم: «نه، نه، نه 01:05:03.190 --> 01:05:06.152 من و گوشیم با هم یه رابطه‌ای داریم.» 01:05:06.235 --> 01:05:08.446 راستش رو بخواید، فکر کنم گوشیم شریکِ عاطفیِ اصلیمه. نه؟ 01:05:08.529 --> 01:05:11.073 جدی میگم، مگه نه؟ 01:05:11.157 --> 01:05:12.408 چون اگه توی گوشیت اسکرول کنی 01:05:12.491 --> 01:05:14.827 هر چی لازم داری بهت میده. می‌دونی؟ 01:05:14.911 --> 01:05:16.996 می‌خندی. چیز یاد می‌گیری 01:05:17.079 --> 01:05:20.958 گاهی گریه می‌کنی. گاهی واقعاً تاثیرگذاره 01:05:21.042 --> 01:05:24.086 می‌دونی، احساس می‌کنی درک شدی و دیده شدی 01:05:24.170 --> 01:05:25.296 همون چیزهایی که باید از شریک انسانیت بگیری 01:05:25.379 --> 01:05:27.423 که همون لحظه روبروت نشسته 01:05:27.506 --> 01:05:31.093 و اونم سرش تو گوشیشه 01:05:31.177 --> 01:05:32.428 مثلاً ازش می‌پرسی: 01:05:32.511 --> 01:05:34.764 «داری به چی می‌خندی؟» 01:05:34.847 --> 01:05:38.434 و اونم میگه: «الان برات می‌فرستمش.» 01:05:43.439 --> 01:05:46.317 من دوست دارم ورزش کنم چون یه بخشی از وجودم 01:05:46.400 --> 01:05:47.693 هنوز می‌خواد زنده بمونه 01:05:47.777 --> 01:05:52.615 و یه مدتی بود میرفتم کوهنوردی 01:05:52.698 --> 01:05:54.867 کوهنوردی خیلی سختی بود و من مثلاً 01:05:54.951 --> 01:05:56.619 هفته‌ای دو سه بار انجامش می‌دادم 01:05:56.702 --> 01:05:58.454 و یه مسیرِ کاملاً سربالایی بود 01:05:58.537 --> 01:06:01.874 حدود ۵۰ دقیقه شیبِ تند داشت 01:06:01.958 --> 01:06:03.167 و بعد می‌رسیدی به قله 01:06:03.250 --> 01:06:05.336 و اونجا می‌تونستی بدوی یا پیاده بیای پایین 01:06:05.419 --> 01:06:08.673 همین چند وقت پیش انجامش دادم و رسیدم به بالا 01:06:08.756 --> 01:06:11.008 و یهو بیهوش شدم 01:06:11.092 --> 01:06:12.843 تنها بودم و از حال رفتم 01:06:12.927 --> 01:06:14.428 یه جورایی ترسناک بود 01:06:14.512 --> 01:06:18.265 ولی می‌خوام به عنوان یه تجربه نزدیک به مرگ بهش نگاه کنم 01:06:18.349 --> 01:06:20.309 و براتون توضیح میدم چرا 01:06:20.393 --> 01:06:23.104 معمولاً وقتی می‌رسم اون بالا 01:06:23.187 --> 01:06:24.480 دو تا حرکت کششی انجام میدم 01:06:24.563 --> 01:06:27.274 مثلاً این یکی رو انجام میدم که فکر کنم اسمش هست 01:06:27.358 --> 01:06:29.610 «اسکات پیرزن آسیایی» 01:06:29.694 --> 01:06:30.778 فکر کنم واقعاً اسمش همینه 01:06:30.861 --> 01:06:33.280 همین‌طوری الکی بحث نژادی راه نمی‌ندازم 01:06:33.364 --> 01:06:36.367 ولی فکر کنم اگه برید محله چینی‌ها و برید توی پارک 01:06:36.450 --> 01:06:40.329 حداقل چهار پنج تا زن آسیایی ۸۷ تا ۱۰۴ ساله رو می‌بینید 01:06:40.413 --> 01:06:43.416 که این‌طوری نشستن 01:06:43.499 --> 01:06:44.792 و اون لحظه با خودتون میگید: 01:06:44.875 --> 01:06:46.877 «پشمانم، حرفِ مارک کاملاً بجا بود.» 01:06:50.464 --> 01:06:52.174 بعد از این حرکت کششی معمولاً 01:06:52.258 --> 01:06:56.721 مستقیم میرم سراغ یه کششِ تمام‌بدن مثل این 01:06:56.804 --> 01:06:58.723 و سال‌هاست که وسطِ اون حرکت کششی 01:06:58.806 --> 01:07:00.391 به خودم میگم: «عجیبه که 01:07:00.474 --> 01:07:02.476 هنوز بیهوش نشدم.» 01:07:04.103 --> 01:07:05.730 ولی خب من یه معتادِ در حالِ بهبودم 01:07:05.813 --> 01:07:06.897 پس هر جا بشه دنبالِ اون حال می‌گردی 01:07:06.981 --> 01:07:11.110 می‌دونی، تو زندگی دنبال اون لبه‌های باریک می‌گردی تا به خودت فشار بیاری 01:07:11.193 --> 01:07:14.071 ولی این یه بارِ مخصوص رو واقعاً بیهوش شدم 01:07:14.155 --> 01:07:16.615 و یه کم پیش‌زمینه بگم 01:07:16.699 --> 01:07:18.993 خب، خیلی‌هاتون می‌دونید که چند سال پیش 01:07:19.076 --> 01:07:22.621 شریک زندگیم، "لین"، خیلی غم‌انگیز و ناگهانی فوت کرد 01:07:22.705 --> 01:07:24.582 و نکته جالب یا غم‌انگیز 01:07:24.665 --> 01:07:27.668 ولی بیشتر جالب در مورد سوگواری 01:07:27.752 --> 01:07:30.629 اینه که وقتی اولش درگیرش هستی 01:07:30.713 --> 01:07:31.881 تمام وجودت رو تسخیر می‌کنه 01:07:31.964 --> 01:07:34.050 ذهن، قلب و روحت رو می‌گیره 01:07:34.133 --> 01:07:36.594 و نمی‌تونی جلوش رو بگیری 01:07:36.677 --> 01:07:38.471 و نمی‌دونی اصلاً هیچ‌وقت از بین میره یا نه 01:07:38.554 --> 01:07:40.848 و واقعاً هولناکه 01:07:40.931 --> 01:07:42.725 از بین نمیره ولی در نهایت 01:07:42.808 --> 01:07:44.477 یه جورایی باهات یکی میشه و باهاش زندگی می‌کنی 01:07:44.560 --> 01:07:46.479 فکر کنم همه با یه غمی زندگی می‌کنن 01:07:46.562 --> 01:07:47.688 و نکته جالب درباره سوگواری 01:07:47.772 --> 01:07:50.441 اینه که مثلاً ممکنه با یه بو تحریک بشه 01:07:50.524 --> 01:07:52.568 یا یه غذا، یا مثلاً یه آهنگ 01:07:52.651 --> 01:07:55.362 حتی اگه ربطی به اون کسی که از دست دادی نداشته باشه 01:07:55.446 --> 01:07:57.615 به دلایلی، بعضی چیزها اون غم رو دوباره بیدار می‌کنن 01:07:57.698 --> 01:08:00.242 و معمولاً وقتی برای من اتفاق می‌افته، میذارم بیاد بالا 01:08:00.326 --> 01:08:02.411 چون خب، چرا حسش نکنم؟ 01:08:02.495 --> 01:08:03.829 آدم رو دوباره به اون شخص وصل می‌کنه 01:08:03.913 --> 01:08:06.916 و می‌دونی، بخشی از وجودته 01:08:06.999 --> 01:08:10.127 خب، پس وقتی داشتم رانندگی می‌کردم برم کوه 01:08:10.211 --> 01:08:12.254 همون روزی که بیهوش شدم، توی ماشین بودم 01:08:12.338 --> 01:08:13.631 و داشتم با خودم فکر می‌کردم، می‌دونید 01:08:13.714 --> 01:08:16.342 که چرا تیلور سوئیفت این‌قدر طرفدار داره؟ 01:08:18.594 --> 01:08:19.887 بعد یه بخش از مغزم گفت: 01:08:19.970 --> 01:08:21.347 «خب، چرا فقط--چرا یه چند تا از آهنگ‌هاش رو گوش نمیدی؟» 01:08:21.430 --> 01:08:22.431 منم گفتم: «عمراً این کار رو نمی‌کنم.» 01:08:22.515 --> 01:08:26.143 می‌دونید؟ ولی بعد فهمیدم که 01:08:26.227 --> 01:08:27.603 من آدم روشن‌فکری هستم، می‌دونید 01:08:27.686 --> 01:08:31.315 پس آلبوم "میدنایتس" رو دانلود کردم، که آره 01:08:31.398 --> 01:08:32.733 اون موقع تازه اومده بود 01:08:32.817 --> 01:08:35.236 و بعد داشتم کوهنوردی می‌کردم، می‌دونید، فقط داشتم می‌رفتم بالا 01:08:35.319 --> 01:08:39.031 و داشتم به تیلور سوئیفت گوش می‌دادم 01:08:39.115 --> 01:08:40.658 و با خودم فکر می‌کردم، خب، بد نیست 01:08:40.741 --> 01:08:42.701 منظورم اینه که می‌فهمم، موسیقی پاپ خوبیه 01:08:42.785 --> 01:08:44.620 درک می‌کنم چرا محبوبه 01:08:44.703 --> 01:08:48.040 میدونی، سلیقه من نیست ولی می‌فهمم فازش چیه 01:08:48.124 --> 01:08:50.501 و احتمالاً دیگه هیچ‌وقت به این آلبوم گوش نمی‌دم 01:08:50.584 --> 01:08:55.172 ولی خوشحالم که الان می‌دونم چرا تیلور سوئیفت این‌قدر طرفدار داره 01:08:55.256 --> 01:08:57.091 بعد، تقریباً وسطای کوه که بودم 01:08:57.174 --> 01:08:59.260 این آهنگ شروع شد. خب، هیس، هیس، هیس 01:09:01.262 --> 01:09:03.180 هیس 01:09:06.267 --> 01:09:09.061 هیچ کلمه‌ای نمیاد 01:09:09.145 --> 01:09:13.065 جلوی چشمم، تو اون ویرونه‌های بعدش 01:09:13.149 --> 01:09:17.736 همین الانشم غم‌انگیزه 01:09:17.820 --> 01:09:20.656 شوریِ اشک سرازیر می‌شه 01:09:20.739 --> 01:09:23.742 از چشمام و می‌ره توی گوشام 01:09:23.826 --> 01:09:26.453 بچه‌ها، داره گریه می‌کنه 01:09:26.537 --> 01:09:28.789 یه لحظه صبر کن، صبر کن. این تیکه رو گوش کن 01:09:28.873 --> 01:09:32.084 به هر چیزی که دست می‌زنم 01:09:32.168 --> 01:09:35.462 از غصه مریض می‌شه 01:09:35.546 --> 01:09:39.717 این دیگه چه کوفتیه؟ 01:09:39.800 --> 01:09:43.179 - چون دیگه همه‌چی تموم شده، همه‌چی تمومه 01:09:43.262 --> 01:09:46.015 همه‌چی غرق شده تو دریا 01:09:46.098 --> 01:09:48.225 همه‌چی غرق شده تو دریا 01:09:48.309 --> 01:09:51.270 هیس، اینجا—اوه، الان سه تا خداحافظی میاد 01:09:53.022 --> 01:09:55.191 خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ 01:09:55.274 --> 01:09:57.151 وای، خدای من 01:10:02.323 --> 01:10:05.409 خلاصه الان دیگه دارم گریه می‌کنم. قشنگ صدام دراومده از گریه 01:10:05.492 --> 01:10:08.454 همین‌طور که دارم از تپه می‌رم بالا، هق‌هق می‌زنم زیر گریه 01:10:08.537 --> 01:10:09.747 ولی همین‌جوری گذاشتمش روی تکرار 01:10:09.830 --> 01:10:12.666 چون دلم می‌خواست این حس و حال رو تا تهش برم 01:10:12.750 --> 01:10:14.084 همین‌طور داشتم کوهنوردی می‌کردم و با خودم می‌گفتم 01:10:14.168 --> 01:10:16.170 «ای خدا، این خیلی وحشتناکه.» 01:10:16.253 --> 01:10:18.422 بعد خم شدم. گفتم: «اوه، نه.» 01:10:18.505 --> 01:10:20.507 بعد دوباره صاف شدم و گفتم: «اوه، لعنت.» 01:10:20.591 --> 01:10:22.593 و یهو 01:10:25.179 --> 01:10:27.056 نقش زمین شدم 01:10:27.139 --> 01:10:28.891 کلاً بیهوش شدم 01:10:28.974 --> 01:10:31.101 و نمی‌دونم تا حالا بیهوش شدید یا نه 01:10:31.185 --> 01:10:33.145 ولی وقتی می‌شید، انگار هیچی نیست 01:10:33.229 --> 01:10:34.230 هیچیِ هیچی 01:10:34.313 --> 01:10:36.232 اگه بیدار نشید هم اصلاً نمی‌فهمید چی شده 01:10:36.315 --> 01:10:38.984 انگار تموم شده. هیچی توش نیست 01:10:39.068 --> 01:10:40.027 ولی من بیدار شدم 01:10:40.110 --> 01:10:41.737 سرم—صورتم چسبیده بود به زمین 01:10:41.820 --> 01:10:43.447 یه سنگریزه کوچیک چسبیده بود به صورتم 01:10:43.530 --> 01:10:45.157 داشتم خونریزی می‌کردم. اونم داشت می‌خوند: 01:10:45.241 --> 01:10:47.034 خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ 01:10:47.117 --> 01:10:48.160 می‌دونی دیگه 01:10:53.666 --> 01:10:55.376 خلاصه فهمیدم چی شده 01:10:55.459 --> 01:10:57.127 خودمو جمع و جور کردم، خاکامو تکوندم 01:10:57.211 --> 01:10:58.212 یه ذره آب خوردم 01:10:58.295 --> 01:11:01.131 دقیقاً نمی‌دونم چرا غش کردم، ولی حالم خوب بود 01:11:01.215 --> 01:11:03.384 و یهو به یه درک خیلی عمیقی رسیدم 01:11:03.467 --> 01:11:04.468 به این حس 01:11:04.551 --> 01:11:06.387 اون لحظه با خودم فکر کردم 01:11:06.470 --> 01:11:10.349 که مثلاً، دیگه از مردن نمی‌ترسم 01:11:10.432 --> 01:11:12.017 چون تهش هیچی نیست. من فقط 01:11:12.101 --> 01:11:13.310 می‌دونی، فکر نکنم 01:11:13.394 --> 01:11:16.939 دیگه از مردن نمی‌ترسم، تا وقتی که سریع اتفاق بیفته 01:11:17.022 --> 01:11:19.024 و وقت داشته باشم اون آهنگ رو پلی کنم 01:11:22.569 --> 01:11:24.488 خیلی ممنون 01:11:24.512 --> 01:11:35.512 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام زرفيلم ::.. .:: Telegram: @zarfilmz ::. .:: Instagram: @ZarFilm_Com ::. 01:11:35.536 --> 01:11:47.536 زرفيلم مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.ZarFilm.com ::.